یک زن ۵۸ساله به نام آسیه پناهی، خانه دار، مادر چهار دختر و سه پسر، به دست مأموران شهرداری در کرمانشاه مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت و براثر تهاجم ماموران با اسپری فلفل، در حالیکه بیماری قلبی داشت جان سپرد.
روز ۳۰ اردیبهشت ۹۹ آسیه پناهی، با هجوم نیروهای شهرداری منطقه ۳کرمانشاه که برای تخریب منزل مسکونی آمده بودند مواجه شد.
شهرداری بدون در دست داشتن حکم تخریب، به بهانه اینکه آنها جواز ساخت ندارند با لودر به تخریب خانه مبادرت کرد.
بر اساس گزارشات شاهدان عینی، ضرب و شتم آسیه پناهی توسط مأموران شهرداری و در حضور مأموران نیروی انتظامی اتفاق افتاد.
آنها با وجود اینکه این زن فریاد می زد که «به من اسپری نزنید ناراحتی قلبی دارم» او را روی آسفالت کشیده و به صورتش بارها اسپری زدند.
مأموران همچنین دختر و نوه آسیه را کتک زدند به نحوی که پاهای دختر آسیه به شدت کبود شده بود.
مأموران آسیه را با همان حال با خود بردند. آنها قصد داشتند او را به یک اردوگاه که مختص معتادان است منتقل کنند. این زن بی پناه ۴۰دقیقه پس از ضرب و شتم مأموران جان خود را از دست داد.
شهرداری کرمانشاه مسئولیت مرگ آسیه را نپذیرفت. آنها به دروغ گفتند، ما او را بیرون کرمانشاه و به دلیل اعتیاد بازداشت کردیم.
پیشتر در فروردین ماه ۹۹ نیز مأموران بسیج در خرم آباد به محله فقیر نشین فلک الدین حمله کرده و ۱۱خانه مردم فقیر را تخریب کرده بودند.
یک پیرزن در جریان این تخریب، زیر آوار مصالح ساختمانی رفته و حالش بسیار وخیم شده بود.
در شرایطی که ۸۰درصد مردم زیر خط فقر به سر می برند و در شرایط کرونا فقر بیش از گذشته به مردم محروم آسیب می زند، رژیم نه تنها کمکی به آنها نمی کند بلکه خانه هایی که با زحمت خودشان ساخته اند را نیز بر سرشان خراب می کند و مردم را در بی پناهی رها می کند.
