قرصی نان برای گرسنگان
خانم شعله پاكروان مادر ريحانه جباري، به دنبال دريافت خبر احكام حبس براي فعالين مدني، در يادداشتي نوشت:
«عصر یکشنبه از گلرخ، خبر ناخوشایندی شنیدم. دادگاه تجدید نظر حکم دادگاه بدوی را عینا تائید کرده است.
این خبر چند معنا دارد.
اول اینکه تجدید نظر از معنا تهی شده و فقط مرحله ای اداری در تائید حکم است.
دوم اینکه آرش ۱۵ سال و گلرخ ۶ سال را پشت میله ها خواهند گذراند.
…ناخوداگاه داستان را مرور میکنم و به موازات حال آرش به قیاس میپردازم. ژان والژان برای خواهر و کودک گرسنه اش قرصی نان دزدید و در بیدادگاه ۳۰۰ سال قبل در فرانسه، به ۱۹ سال زندان محکوم شد. آرش دزدی نکرده. او نان را برای همه ی گرسنگان میهنش می خواهد.
هوگو با طرح داستانش باعث تغییراتی اساسی در آیین کشورداری و گسترش عدالت در فرانسه شد. اما سرزمین من روزهای تلخی را میگذراند.
آه سرزمین درد کشیده ی من.
آه گلرخ و آرش و صدها و صدها شیرمرد و شیرزن دربند. چشم براه هوگوی ایرانی نباشید.
شما نغمه عاشقانه خود را دور از هم و پشت میله ها فریاد خواهید کرد …»
