شیرلی آنیتا چیشلوم، سیاستمداری پیشگام، مدافع بیباک برابری نژادی و جنسیتی و زنی بود که محدودههای ممکن را برای زنان آفریقایی-آمریکایی در سیاست آمریکا به کلی تغییر داد. او در ۳۰ نوامبر ۱۹۲۴ در بروکلین نیویورک به دنیا آمد و از خانوادهای متوسط برخاست تا نخستین زن سیاهپوستی باشد که به مجلس نمایندگان ایالات متحده راه یافت و همچنین اولین فرد آفریقایی-آمریکایی که نامزد حزب اصلی آمریکا برای ریاستجمهوری شد.
چیشلوم که همواره حامی محرومان بود، کار خود را به عنوان معلم و متخصص مراقبت از کودکان آغاز کرد. او پس از دریافت مدرک کارشناسی ارشد در آموزش ابتدایی از دانشگاه کلمبیا، در زمینه آموزش و مراقبت از کودکان فعالیت کرد و در نهایت مدیر مرکز مراقبت از کودکان همیلتون-مدیسون شد و بعداً به عنوان مشاور آموزشی در بخش مراقبت روزانه نیویورک فعالیت داشت.
در سال ۱۹۶۸، شیرلی چیشلوم با شکستن موانع نژادی و جنسیتی، کرسی مجلس نمایندگان را از حوزه دوازدهم نیویورک به دست آورد و هفت دوره متوالی از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۳ در کنگره خدمت کرد. او که شعار انتخاباتیاش «خریدنی نیستم و قابل کنترل نیستم» بود، با استقلال کامل سخن میگفت و علیه بیعدالتیهای سیستماتیک میایستاد و حتی اگر با حزبش هم مخالفت داشت، از باورهای خود کوتاه نمیآمد.
در دوران نمایندگی، چیشلوم یکی از اعضای بنیانگذار کنگره سیاهپوستان و کنگره زنان کنگره بود. او به طور خستگیناپذیر برای تصویب قوانین حمایت از برابری نژادی، حقوق زنان، دسترسی به آموزش و بهبود مراقبتهای بهداشتی مبارزه کرد. همچنین نقش مهمی در گسترش برنامههای غذایی و تغذیهای برای خانوادههای کمدرآمد ایفا کرد.

شیرلی آنیتا چیشلوم اولین نامزد ریاست جمهوری
در سال ۱۹۷۲، شیرلی چیشلوم بار دیگر تاریخساز شد و به عنوان اولین نامزد سیاهپوست برای نامزدی ریاست جمهوری حزب دموکرات و همچنین اولین زن نامزد حزب دموکرات برای ریاست جمهوری شناخته شد. اگرچه کمپین او با چالشهای فراوانی مواجه بود، از جمله پوشش رسانهای محدود و مقاومت نهادها، اما این مبارزه الهامبخش نسلهای بعدی فعالان سیاسی و زمینهساز رهبران آینده شد.
پس از بازنشستگی از کنگره در سال ۱۹۸۳، چیشلوم به عنوان سخنران عمومی و استاد دانشگاه فعالیت کرد، در کالج ماونت هولیواک تدریس کرد و موسس مشترک کنگره ملی زنان سیاهپوست بود.
چیشلوم در ۱ ژانویه ۲۰۰۵ درگذشت، اما میراثش همچنان زنده است. در سال ۲۰۱۵، باراک اوباما به پاس شجاعت، دیدگاه و تأثیر ماندگار او در سیاست آمریکا، نشان مدال آزادی ریاست جمهوری را پس از مرگ به او اهدا کرد.




















