سوفونیسپا پرستون برکینریج (۱۸۶۶–۱۹۴۸) یک اصلاحطلب اجتماعی برجسته، استاد دانشگاه و فعال پیشگام آمریکایی بود که میراث او شکلدهندهی کار اجتماعی و سیاستهای عمومی مدرن شد. سوفونیسپا برکینریج که از خانوادهی سیاسی و فعال برکینریج در کنتاکی بود، به یکی از پیشگامان آموزش عالی، سیاست و اصلاحات اجتماعی تبدیل شد.
سوفونیسپا برکینریج اولین زنی بود که دکترای علوم سیاسی و اقتصاد را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد و همچنین نخستین زنی بود که موفق به قبولی در آزمون وکالت کنتاکی شد. در سال ۱۹۳۳، او اولین زنی بود که از سوی رئیسجمهور فرانکلین دی. روزولت به عنوان نماینده ایالات متحده در کنفرانس هفتم پانآمریکایی در اروگوئه فرستاده شد.
تأثیر برکینریج بهعنوان یک استاد دانشگاه عمیق بود. او در ایجاد رشتهی کار اجتماعی نقش اساسی داشت و ساختار علمی و برنامههای تحصیلی آن را شکل داد. او با اصلاحطلبان اجتماعی تأثیرگذاری چون جین آدامز و جولیا لاتهراپ همکاری کرد و مدرسهی علوم اجتماعی و خیراتشناسی شیکاگو را تأسیس نمود که بعدها به دانشگاه شیکاگو پیوست و دانشکدهی تحصیلات تکمیلی خدمات اجتماعی را شکل داد. برکینریج همچنین به تأسیس مجلهی سوشال سرویس ری ویو Social Service Review که یکی از مهمترین نشریات علمی در این حوزه است، کمک کرد.
فعالیتهای او تنها به دانشگاه محدود نبود. سوفونیسپا برکینریج در توسعهی برنامههای نیو دیل، از جمله قانون تأمین اجتماعی و قانون استانداردهای کار عادلانه، نقشی کلیدی ایفا کرد که پایههای دولت رفاه مدرن را بنا نهاد. او بهعنوان یک فعال همیشگی برای حق رأی زنان، حقوق مدنی سیاهپوستان، اصلاح قوانین کار کودکان و صلحطلبی، در جنبشهای ملی مشارکت داشت و در بسیاری از سازمانها مانند انجمن ملی زنان برای حق رأی، NAACP و حزب صلح زنان در پستهای رهبری فعالیت کرد.
کارهای او هم در دانشگاه و هم در عرصه اصلاحات اجتماعی، سوفونیسپا برکینریج را به یکی از شخصیتهای برجسته تاریخ آمریکا تبدیل کرد؛ شخصیتی که تعهد او به عدالت اجتماعی همچنان الهامبخش است.
