روز سهشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۴، کارزار سراسری سه شنبه های نه به اعدام با پیوستن زندانیان زندان لنگرود قم، وارد هشتاد و چهارمین هفته اعتصاب غذا شد. به این ترتیب زندان هایی که این هفته در کارزار شرکت داشتند به ۵۱ زندان رسید.
کارزار سه شنبه های نه به اعدام نشاندهنده گسترش مقاومت علیه حکم اعدام در ایران است.
نقش خانوادهها در کانون کارزار
اعتراضات مداوم و مستمر خانوادههای زندانیان سیاسی که به رغم فشارهای امنیتی به این حرکت خود ادامه می دهند، حاکی از آن است که سه شنبه های نه به اعدام مطالبه مشترک زندانیان محکوم به اعدام، خانواده و کل جامعه را بازتاب می کند.
در این هفته، حضور مادر شاهرخ دانشورکار، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، بازتاب گستردهای داشت. او که بهتازگی همسرش را از دست داده است، با در دست داشتن تصویر فرزندش به این حرکت اعتراضی پیوست و تأکید کرد که حتی سوگ و اندوه شخصی نیز نمیتواند مانع فریاد «نه به اعدام» شود.
حرکت های اعتراضی در خیابان های شهرهای ایران
همزمان با اعتصاب غذا در ۵۱ زندان، دهها شهر کشور از جمله تهران، تبریز، همدان، شهرکرد، زنجان، اراک، سنقر، اصفهان، رباطکریم، رودسر و شهر قدس شاهد اعتراضات علیه سیاست اعداممحور رژیم آخوندی بودند.
معترضان با در دست داشتن پلاکاردهایی با شعارهایی چون «نه به اعدام»، «زندانی سیاسی آزاد باید گردد» و «لغو فوری حکم اعدام»، مخالفت قاطع خود را با احکام اعدام اعلام کردند و بر ادامه کارزار تا لغو کامل مجازات اعدام تأکید ورزیدند.
