پرل سیدنس‌ترایکر باک (۲۶ ژوئن۱۸۹۲- ۶ مارس۱۹۷۳) نویسنده، فعال اجتماعی و نخستین زن آمریکایی بود که جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. او با رمان مشهورش، زمین خوب ۱۹۳۱، نام خود را در تاریخ ادبیات جهانی ماندگار کرد. باک با توصیف‌های زنده از زندگی روستاییان چین توانست پلی میان فرهنگ شرق و غرب ایجاد کند و صدای تازه‌ای به ادبیات جهان ببخشد.
باک در هیلزبورو، ویرجینیای غربی به دنیا آمد اما کودکی و نوجوانی‌اش را در چین گذراند؛ جایی که والدینش به‌عنوان مبلغ مذهبی مشغول خدمت بودند. همین تجربهٔ دوفرهنگی، الهام‌بخش نوشته‌های او شد و به او نگاهی ژرف نسبت به جامعه چین بخشید. او پس از تحصیل در کالج زنان رندولف-میکان و تدریس در چین، به نگارش داستان‌هایی پرداخت که رنج‌ها، امیدها و استقامت مردم عادی را بازتاب می‌داد.
شاهکار او، زمین خوب، در سال ۱۹۳۲ جایزه پولیتزر را برایش به ارمغان آورد و بعدها به فیلمی برندهٔ اسکار (۱۹۳۷) تبدیل شد. این اثر نه تنها شهرت جهانی برای باک به همراه داشت بلکه نگاه آمریکایی‌ها به جامعه چین را نیز دگرگون ساخت.
در سال ۱۹۳۸، پرل باک به‌عنوان نخستین زن آمریکایی برنده جایزه نوبل ادبیات شد. آکادمی نوبل او را به خاطر «تصاویر غنی و حماسی از زندگی دهقانان چین» ستود. باک علاوه بر نویسندگی، عمری را وقف فعالیتهای بشردوستانه کرد. او مدافع حقوق مدنی، برابری زنان و حمایت از کودکان بی‌سرپرست بود. در سال ۱۹۴۹ بنیاد پرل اس. باک را تأسیس کرد تا به کودکان نیازمند، به‌ویژه کودکان دوفرهنگی آسیایی-آمریکایی، کمک کند.
میراث پرل سیدنس‌ترایکر باک همچنان پابرجاست؛ به‌عنوان نویسنده‌ای اثرگذار و صدایی برای فرودستان. آثارش که به زبان‌های گوناگون ترجمه شده‌اند، همچنان در سراسر جهان خوانده می‌شوند و او را در شمار برجسته‌ترین نویسندگان قرن بیستم قرار می‌دهند.
