قیامی که از ۱۳۹۶ آغاز شد؛ نه به شاه، نه به شیخ، آری به آزادی
هزاران ایرانی روز جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در تظاهراتی در بروکسل، مقابل مقر اتحادیه اروپا، گرد هم آمدند. این تجمع در سیزدهمین روز قیام سراسری مردم ایران برگزار شد و شرکت‌کنندگان با حضور خود حمایتشان را از اعتراضات مردمی اعلام کردند.
در این تظاهرات، خانم سروناز چیت‌ساز، مسئول کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران، به همراه بیش از ده شخصیت و سخنران دیگر، با مردم ایران اعلام همبستگی کردند و در سخنان خود، ضمن نفی هرگونه دیکتاتوری، از مطالبات و خواست‌های معترضان حمایت کردند.
متن سخنرانی خانم سروناز چیت ساز در این گردهمایی در زیر آمده است:
هموطنان، اشرف‌نشانان، خواهران و برادران. چه لحظات باشکوهی است که مردم به‌پاخاسته و شورشگران پیشتاز و دلاوری‌های بی‌نظیر جوانان رو می‌بینیم که با فریاد مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر خامنه‌ای؛ شهرها و محلات را تسخیر کرده‌اند. مراکز سرکوب و غارت را در آتش خشم خود می‌سوزانند و مزدوران و پاسداران رژیم را به فرار وادار می‌کنند.
این همان خلقی است که سرنگونی رژیم آخوندی و استقرار جمهوری دموکراتیک را اراده کرده است. این آخرین پیامه هدف کل نظامه.
در آغاز سال ۱۴۰۴، رهبر مقاومت برادر مسعود گفت: وارد مهم‌ترین، حساس‌ترین، خطیرترین و پرالتهاب‌ترین فاز شده‌ایم. فاز تعیین تکلیف و تعیین سرنوشت خلق ما با رژیم ولایت فقیه و همدستان و مزدورانش. کثرت، شدت و سرعت حوادث در دریای طوفانی، ویژگی موقعیت پرالتهاب و انقلابی است.
امروز در سیزدهمین روز قیام دلاورانه مردم ایران و شورشگران هستیم. در ۱۴۵ شهر ایران مردم به خیابان آمده اند. بازاریان شریف، دانشجویان در دانشگاه‌های کشور و مردم، زن و مرد و پیر و جوان، همه فریاد آزادی سر داده اند. خامنه‌ای و پاسداران جنایتکارش کور خوانده اند که با شلیک مستقیم به سر و چشم جوانان و با ربودن مجروحان از روی تخت بیمارستان‌ها و دستگیری و به شهادت رساندن نوجوانان راه به جایی می‌برند.
خیر، این بن‌بست سرنگونی است. این خون‌هاست که می‌جوشد و ده‌ها تن دیگر را به میدان رزم می‌آورد.
همچنان که رهبر مقاومت گفت: هرچند چنگال دشمن تیز و نیروهایش آماده سرکوب است، اما رژیم اکنون گرگ کاغذی است. شیران شورشگر بند از بند رژیم می‌گسلند.
به آن‌ها هم که فکر می‌کنند با پروپاگاندای رسانه‌ها و شعارهای فیک می‌توانند قیام مردم را به انحراف برده و به شکست بکشانند می‌گوییم: مردم ایران نه امروز، که از قیام ۹۶ در نفی هر دیکتاتوری به شما پاسخ داده‌اند که مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر.
قیام سراسری مردم ایران با نفی شاه و شیخ، البته نه ۱۳ روز پیش، که از ۳۰ خرداد سال ۶۰ با قیام مردم ایران آغاز شده و حالا در پایان یک راه پررنج و خون هستیم. در همین ۱۲روز قیام شمار زیادی از شورشگران و جوانان فداکار در صحنه رزم و نبرد با پاسداران به شهادت رسیدند که اسامی ۵۲ تن از آن‌ها منتشر شده است.
بله، اگرچه برای از دست رفتن جان هر کدام از آن‌ها قلبمان سنگین است، اما می‌دانیم که آزادی با رنج عظیم به دست می‌آید. و راستی که چه نسل پرافتخاری، که اینچنین جانانه با آگاهی و شجاعت هم در میدان رزم استقامت می‌کند، هم در زندان و پای چوبه دار.
در برابر هر شهید به خاک افتاده، در برابر هر لاله سرخ‌فام لاله‌زار ایران؛ سوگند می‌خوریم که تا آخرین نفس و تا آخرین قطره بجنگیم و ایران را پس بگیریم.
در این قیام شهرهایی به پا خاستند که در فقر و محرومیت این رژیم سوخته اند. نامشان کمتر شنیده شده اما دلاوری و قهرمانی‌شان در این روزها آن‌ها را در حافظه ایران و جهان ثبت کرد. از قهرمانان ازنا تا ملکشاهی و لومار و فولادشهر و بسیاری شهرهای دیگر. این همان شهرهای شورشی است که رژیم را هراسان کرده است.
همانطور که خواهر مریم گفتند ۴۷سال پیش در همین ایام ساواک و گارد جاویدان و قوای تا دندان مسلح شاه نتوانستند رژیمش را در برابر قیام مردم حفظ کنند. امروز هم سپاه پاسداران و قوای اهریمنی خامنه‌ای نخواهد توانست حکومت او را بیش از این سر پا نگه دارد. همبستگی همه اقشار و سیل طوفانی مردم در خیابان‌ها همراه با کانون‌های شورشی و شورشگران؛ در استمرار یک قیام سازمان‌یافته سرانجام خامنه‌ای ضحاک را به زیر می‌کشد و تغییر بزرگ را محقق می‌کند و ایران آزاد می‌شود. مرگ بر خامنه‌ای، درود بر رجوی، سلام بر آزادی.
