زندانی سیاسی زینب جلالیان که در زندان خوی به سر می برد طی پیامی از درون زندان ترور اقبال مرادی را محکوم کرد.
زندانی سیاسی زینب جلالیان در نامه سرگشاده خود خطاب به زانیار مرادی فرزند محکوم به اعدام اقبال مرادی نوشت:
زانیار عزیز،
زخم های خود را به تو پیشکش می کنم، این بهترین چیزی است که زندگی به من داده است. زیرا هر کدام از آنان نشانه گامی به پیش است در راه جانباختگان راه آزادی که همچون سروهای همیشه سبز سرزمینمان هستند.
به هر جای این سرزمین قدم مینهم نشانی از جانباختگان راه آزادی کُردستان در آن میبینم.
کوههای سرسخت ماکو برایم یادآور شیرین علمهولی دوست نازنین دوران کودکیام است و کوههای بلند هورامان یادآور رفیق گرانقدرم، فرزاد کمانگر و آبیدر مهمانواز یادآور فرهاد وکیلی پدر هورام، هوراز و هنگامه.
امروز هم آوای پدر فداکار و مبارزمان، این سمفونی عظیم و باشکوه است که در گوش جهانیان مینوازد.
آره رفیق عزیزم این را گفتم تا بدانی با تو همدردم و جاودانه شدن پدر همیشه غمخورتان را تبریک عرض مینمایم.
ترور پدرت، اقبال مرادی پدری دلسوز و یاریرسان؛ در حقیقت ترور دستهای یاریرسان بشریت است. تو با استقامت و از خودگذشتگی میراثدار پرچم این مبارزین راه آزادی شدی.
من ضمن محکومیت این ترور، در پشت میلههای زندان پیمانی دوباره میبندم که تا محقق شدن اهداف این جانباختگان که چیزی جز آزادی نیست، به مبارزه خود ادامه دهم.
زندانی سیاسی زینب جلالیان، متولد سال ۱۳۶۱، از سال ۱۳۸۷ در زندان به سر میبرد، به حبس ابد محکوم شده و در زندان خوی، یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی، زندانی است. زینب جلالیان ۱۰ سال است که از مرخصی محروم می باشد. او در طی سالهای اسارتش از بیماری های گوارشی و همچنین ناراحتی چشم رنج می برد و تا کنون از هر گونه رسیدگی پزشکی اعم از آزمایشات تخصصی و دسترسی به دارو و درمان مناسب از سوی مسئولین زندان منع شده است.
