دبیرکل سازمان ملل روز ۲۸بهمن ۱۳۹۸، برابر با ۱۷فوریه۲۰۲۰ گزارش دوره ای خود به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد را منتشر کرد. این گزارش مربوط به سال ۲۰۱۹ تا پایان ماه نوامبر می باشد.
در این گزارش از جمله به ادامه سرکوب فعالان مدنی و روزنامه نگاران در ایران، اعمال شکنجه و بازداشت های خودسرانه اشاره شده است.
همچنین به وضعیت شماری از زنان فعال سیاسی اشاره شده، ازجمله، آتنا دائمی، گلرخ ابراهیمی ایرایی، یاسمن آریانی، منیره عربشاهی، مژگان کشاورز، صبا کردافشاری، نسرین ستوده، ندا ناجی، عاطفه رنگریز، آنیشا اسداللهی و مرضیه امیری. در مورد وضعیت نرگس محمدی نیز آمده است که به تازگی به زندان زنجان تبعید شده و علی رغم مبتلا بودن به بیماری از اعزام به بیمارستان محروم شده است.
همچنین بر اساس این گزارش، دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل تأیید کرد، گزارشاتی از اعمال شکنجه و بازداشت های خودسرانه، تبعیض علیه زنان، دختران و اعضای جامعه اقلیت دریافت کرده است.
همچنین آنتونیو گوترز، دبیرکل سازمان ملل، گزارش هایی درباره عدم برخورداری متهمان و فعالان مدنی از حق برگزاری دادگاه های عادلانه و فقدان دسترسی به وکیل نیز ارائه کرده است.
در این گزارش همچنین آمده است، پدیده شکنجه برای اخذ اطلاعات از متهم و اجرای احکام ترذیلی مانند شلاق در اکثر زندان ها و بازداشتگاه های ایران پیوسته رواج داشته و به امری عادی تبدیل شده است.
در این گزارش همچنین به تداوم صدور احکام اعدام برای کودکان و صدور احکام زندان طولانی مدت بر مبنای اتهامات امنیتی برای مدافعان حقوق بشر، وکلا، خبرنگاران، فعالین حقوق کارگران، فعالین محیط زیست و هنرمندان پرداخته شده است.
دبیرکل سازمان ملل در گزارش پیشین خود نیز از رژیم ایران خواست تا به «کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان» بپیوندد.
