ماه مهر ماه بازگشایی مدارس در ایران است. این ماه در فرهنگ ایرانی با شادی و نشاط در مدارس و در میان دانش آموزان شناخته می شود. اما از دو سال پیش با شیوع کرونا و بی عملی عمدی رژیم ملایان برای مقابله با آن، زندگی مردم ایران با بیش از ۴۳۰هزار قربانی کرونا بوی مرگ گرفته است. در چنین شرایطی، آغاز ماه مهر با نشاط و سرزندگی همراه نیست.
رژیم هیچ برنامه ای برای واکسیناسیون دانش آموزان ندارد و هنوز واکسیناسیون معلمین، کادر آموزشی و رانندگان سرویس های مدارس به اتمام نرسیده است. با این حال وزارت آموزش و پرورش بازگشایی مدارس در ایران را با الگوی جهانی آن مشروع جلوه می دهد و صحبت از گسترش آموزش حضوری می کند.
به گزارش رسانه های حکومتی آخوند رئیسی جلاد در روز ۳ مهر زنگ مدارس را خواهد زد. مقامات حکومتی در آموزش و پرورش سال تحصیلی جدید را ترکیبی از آموزش های حضوری و غیرحضوری توصیف کرده اند.
علیرضا کمره ای، از معاونین آموزش و پرورش در دولت رئیسی گفت: «در برخی استانها و شهرستان ها و مدارس کم جمعیت غلبه با آموزش های حضوری است و در بعضی جاها هم به تدریج به سمت آموزش های حضوری می رویم. این اصل و اساس است.» (تلویزیون شبکه یک حکومتی – ۷ شهریور ۱۴۰۰)
به این ترتیب، رژیم ملایان به رغم فرا رسیدن پیک ششم آنهم با سویه جدید لامبدا، در ابتدای فصل پاییز وضعیت را طوری برای مردم طراحی کرده که خانواده ها ناگزیر از فرستادن فرزندانشان به مدارس باشند.
دانش آموزان در مهر ماه واکسینه نمی شوند
در حالی که حضور درمدارس و دانشگاهها و همچنین تجمع‌ها، تنها برای افرادی که دو دوز واکسینه شده‌اند، می‌تواند مجاز دانسته شود، وضعیت واکسیناسیون ۱۴میلیون دانش آموز ایرانی در هاله ای از ابهام وجود دارد.
محسن بیگی، مدیرکل دفتر سلامت و تندرستی وزارت آموزش و پرورش، گفت به نظر می رسد واکسن به مهر ماه نرسد.
وی افزود «حتی اگر واکسن در مهر و آبان ماه به دستمان برسد ما باید برای جمعیت ۱۴میلیونی دانش آموزان برنامه ریزی کنیم. فعلاً درباره واکسن دانش آموزی نمی توانیم اظهار نظر کنیم.» (خبرگزاری رسمی ایرنا – ۷ شهریور ۱۴۰۰)
همچنین ستاد مقابله با کرونا فقط برای دانش آموزانی که دارای بیماری زمینه ای هستند واکسن تأمین می کند، آن هم در صورتی که این میزان واکسن را وارد کند. علاوه بر آن معلوم نیست چه تعداد از معلمین تا زمان بازگشایی مدارس در ایران موفق می شوند واکسن بزنند. (خبرگزاری رسمی ایرنا – ۷ شهریور ۱۴۰۰)
پیش از این، محمدرضا محبوب فر، یک کارشناس آسیب های اجتماعی، گفت: «سن ابتلا به کرونا کاهش یافته و فاجعه کرونا به کودکان و نوجوانان و جوانان رسیده است. بستری چهار هزار کودک و نوزاد مشکوک به کرونا در کرمانشاه فقط طی یک ماه یا جانباختن ۵۲کودک در اثر ابتلا به کرونا تنها طی یک سال‌ونیم گذشته و ابتلای هزار و ۸۰۰ کودک مبتلا به کرونا از ابتدای سال جاری در استان اصفهان اعتبار سخنان سخنگوی ستاد ملی کرونا (در بازگشایی مدارس) را مورد تردید جدی قرار داده است.»
وی با اشاره به «سرعت کند واکسیناسیون و واکسیناسیون قطره چکانی»، ایران را «بهشت و کانون جهش های ویروس کرونا در منطقه خاورمیانه و جهان» توصیف کرد. (روزنامه حکومتی همدلی – ۷ شهریور ۱۴۰۰)
دانش آموزان بدون رعایت پروتکل های بهداشتی باید به مدرسه بروند
با توجه به وضعیت فاجعه بار شیوع کرونا و مرگ و میر بالا در ایران، یک اپیدمیولوژیست به نام حمید سوری در رابطه با بازگشایی مدارس در ایران گفت: «ما همچنان در روند پیک پنجم قرار داریم و هیچ کشوری در این شرایط مدارس را باز نمی کند یا اجتماعات را آزاد نمی گذارد. این کارها عملاً دامن زدن به اپیدمی در شرایط بسیار حاد است. راه کارهایی که برای بازگشایی مدارس می بایست انجام شود هنوز صورت نگرفته است.» (سایت حکومتی رادار اقتصاد – ۹ شهریور ۱۴۰۰)
بسیاری از دانش آموزان ایرانی اساساً باید برای رفتن به مدرسه از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند. فضای عمومی شهرها مملو از جمعیت است و رژیم هیچ اقدامی برای کاهش ترافیک انجام نداده است. در حالی که باید متروها و اتوبوسهای شهری را افزایش می داد.
بسیاری از مدارس با مشکلات زیر ساختی نظیر عدم وجود فضای مناسب کلاسی، سرویس های بهداشتی استاندارد، تهویه مناسب و تراکم جمعیت دانش آموزی رو به رو هستند. (خبرگزاری حکومتی ایسنا – ۳۰ مرداد ۱۴۰۰)
مسئولان آموزش و پرورش برای رفع این مشکلات هیچ برنامه و طرح مشخصی ارائه نمی دهند.
به یاد داریم که در سال تحصیلی ۱۳۹۹ نیز رژیم بدون هیچگونه آماده سازی آموزش را به فضای مجازی منتقل کرد.
۳میلیون دانش آموز در سال تحصیلی ۱۳۹۹ از گردونه تحصیل خارج شدند. آنها بیشتر کودکان و نوجوانانی هستند که به ابزار هوشمند موبایل و تبلت دسترسی ندارند یا در مناطقی زندگی می کنند که اینترنت در آنجا نیست. (سایت حکومتی اقتصاد نیوز- ۲۵ خرداد ۱۴۰۰) آمار ترک تحصیل دختران بیش از پسران است.
رضوان حکیم زاده، معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش درباره آمار بازماندگان از تحصیل گفته بود: «در سال تحصیلی ۹۹-۱۴۰۰ حدود ۲۱۰هزار بازمانده از تحصیل در مقطع ابتدایی داشتیم.» (خبرگزاری حکومتی ایلنا – ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۰)
عدم دسترسی دانش آموزان به گوشی هوشمند همچنین موجب خودکشی دانش آموزان، اختلافات خانوادگی و انبوه مشکلات دیگر شد که این همه را، سوء مدیریت رژیم در بحران هولناک کرونا به خانواده های فقیر ایرانی تحمیل کرد.
دست در جیب مردم با ثبت نام دانش آموزان
رژیم از باز کردن مدارس هدف دیگری هم دارد، آنهم خالی کردن باز هم بیشتر جیب مردم است!
آش این قدر شور است که حتی گوینده تلویزیون حکومتی نیز به زبان آمد و گفت: «یک سوال که پیش میاد، پارسال هم که دمدمای مهر ماه و موقع ثبت نام گفتید که مدارس می خواد باز بشه، مردم رفتند ثبت نام کردند پول دادند بابت کلاس ها، سرویس ها، لباس ها و غیره. بعد دو هفته کلاس ها تشکیل شد و دیگه هیچ کلاس نبود و اون پولها سوخت شد. الان که دارید این حرفها را می زنید فکر جیب مردم را هم می کنید؟ الان که این حرفها را می زنید همه مدارس پول حسابی را از مردم می گیرند. پول یک دوره کامل کلاس ها را از مردم می گیرند و می گویند ما حتماً کلاسهایمان برگزار می شود و تا آخر ماجرا.» (شبکه ۵ تلویزیون حکومتی- ۷ شهریور ۱۴۰۰)
هزینه های سرسام آور تحصیل برای مردمی که ۸۰درصد زیر خط فقر هستند
۸۰درصد ایرانیان زیر خط فقر ۱۴میلیون تومان زندگی می کنند. حتی بخش بزرگی از طبقه متوسط به زیر خط فقر کشیده شده و توان فرستادن فرزندان خود به مدرسه را ندارند. چرا که هزینه اولین ماه ورود به مدرسه چندین برابر حقوق ماهیانه اکثریت جامعه ایران است.
کمتر از دو هفته مانده به بازگشایی مدارس در ایران هزینه آماده کردن کودکان برای رفتن به مدرسه به شرح زیر است:
لوازم التحریر ۲۳۰هزار تومان
کتاب درسی ۵۰هزار تومان
لباس فرم دانش آموزی ۲۰۰هزار تومان
کیف مدرسه ۲۵۰هزار تومان
شهریه مدرسه غیردولتی ۷میلیون تومان
مجموع ارقام فوق یعنی هفت میلیون و ۷۳۰هزار تومان فقط هزینه ورود به مدرسه برای یک دانش آموز است. برای ورود به مدارس دولتی این هزینه باز هم حداقل ۳ میلیون تومان است.
با گرانی اقلام پایه و تورم ۵۰درصد، وضعیت اقتصادی مردم در سال ۱۴۰۰ بسیار بدتر از سال های قبل می باشد.
دستمزد پایه ۱۴میلیون کارگر ایرانی، دو میلیون و ۶۰۰هزار تومان است. دستمزد پایه میلیون ها کارمند و معلم ایرانی، حدود ۴میلیون تومان است. دستمزد پرستاران، معادل دستمزد کارگران است. دستمزد دانشجویان کارآموزی پزشکی، کمتر از دستمزد پایه کارگران است. آن هزینه ها و این دستمزد ها می گویند برای بسیاری از فرزندان دستمزد بگیران در ایران، هیچ چشم اندازی در گشایش مدرسه ها وجود ندارد. (سایت حکومتی پایگاه تحلیلی خبری ۵۹۸- ۲۴ شهریور ۱۴۰۰)
با توجه به اظهارات مقامات آموزش و پرورش که مدارس هم حضوری و هم به صورت مجازی برگزار خواهند شد، اکثر دانش آموزان ایرانی باید علاوه بر نداشتن کیف و کتاب و کفش و لباس نو، غم نداشتن گوشی هوشمند و اینترنت را هم بر شانه های کوچک خود حمل کنند!
مخالفت خانواده ها و دانش آموزان با آموزش حضوری
کرونا در ایران روزانه دست کم جان ۲۰۰۰نفر را می گیرد. بسیاری از خانواده ها نگران وضعیت فرزندانشان هستند و حاضر نیستند آنها را به مدرسه بفرستند. ذیلاً نمونه هایی است از اعتراض خانواده ها و صحبت دانش آموزان در واکنش به بازگشایی مدارس در مهرماه:
«من به عنوان اولیا فرزندم را به مدرسه نمی فرستم. جانش مهم تر از هزار درس است.»
«امکان ندارد، اگر کرونا باشد ما فرزندمان را به مدرسه بفرستیم. بچه ها در حیاط یا در آبخوری نمی توانند فاصله را رعایت کنند.»
دانش آموزی گفت: «چرا با ما مثل یک کالا رفتار می کنند؟ دانش آموز سال یازدهم هستم و در شرایط سختی برای کلاس ها و درس خواندن قرار دارم. اما این صحبت که اطرافیان باید واکسینه شوند نه دانش آموزان، یک حرف بی اساس است. چون کرونای دلتا هیچگونه محدودیت برای گرفتن جان مردم ندارد. حاضرم درس و آموزشم دچار مشکل شود ولی جانم را از دست ندهم.»
دانش آموز دیگر گفت: «تصمیم عاقلانه ای نیست که به مدرسه برویم.»
دیگری گفت: «از نظر من بی سواد بمانی بهتر از این است که حضوری شود و اتفاقی برای کسی بیفتد.»
