مادران پارک لاله روز ۱۶مهرماه، با انتشار بیانیه ای به نقض حقوق بشر در ایران، اعتراض کردند.
آنها ضمن اشاره به گزارش جدید بان کی مون خطاب به مجمع عمومی ملل متحد نوشتند، علیرغم افزایش اعتراضها به نقض گستردهی حقوق بشر در ایران، «مسئولان قضایی و نهادهای امنیتی، آزادی خواهان را یا با شکنجه و اعدام سر به نیست میکنند یا با احکام ناعادلانه به بند میکشند یا با دیگر اشکال شکنجههای روانی از جمله با وثیقههای سنگین زیر حکم نگاه میدارند یا با اخراج، ممنوع الخروج کردن و دیگر انواع محرومیت و محدودیت، خود و خانوادههای این فعالان را مورد اذیت و آزار شدید قرار داده و حقوقشان را پایمال میکنند.»
مادران در بیانیه خود به ذکر نمونه هایی چون نرگس محمدی، آتنا دائمی و گلرخ ایرایی پرداختند و نوشتند، تنها جرم آنها دفاع از حقوق بشر و مخالفت با احکام اعدام و حجاب اجباری بوده است.
مادران پارک لاله همچنین با اشاره «شکنجه سفید» و عدم رسیدگی به وضعیت زندانیان بیمار، به مورد خاص زینب جلالیان اشاره کردند که اکنون به رغم تهدید نابینایی، از حق مرخصی درمانی محروم است.
مادران در پایان بیانیه خود اعلام کردند: «ما نقض گستردهی حقوق بشر در ایران را به طور عام و احکام سنگین و ظالمانه اخیر … را به شدت محکوم میکنیم و هشدار میدهیم پاسخ حق طلبی و دادخواهی و آزادی طلبی زندان و شکنجه و اعدام نیست و خواهان لغو فوری این احکام ناعادلانه هستیم.»
