طی هفته گذشته از ممنوع الخروج شدن خانم منصوره بهکیش، از خانواده های قربانیان اعدامهای دهه ۶۰ و قتل عام ۶۷، خبر دادیم.
روز ۳۰شهریور خانم بهکیش با انتشار گزارشی از روند بازداشت و احضارش در فرودگاه در وبگاه مادران پارک لاله، تصریح کرد که هیچگاه از فعالیت های آزادیخواهانه اش دست برنخواهد داشت و برای پرداخت هربهایی آمادگی دارد. وی در بخشهایی از گزارش خود نوشته است:
«روز جمعه ۲۶ شهریور عازم سفر به ایرلند بودم. ماموران امنیتی در فرودگاه، مانند سال ۸۸، ابتدا مهر خروج را در پارسپورتم زدند تا از این طریق بتوانند مرا بیسر و صدا به گوشهای بکشانند و سپس ممنوعالخروج کرده و به خانه باز گردانند.
ولی مجبور شدند بارها نامم را از بلندگو صدا کنند. من نیز برای آگاه شدن آنها و دیگران، آنقدر در فضای عمومی فرودگاه فریاد زدم و گفتم که چه ظلمهایی بر ما کردهاند تا ماموران ناچار برای مهار فضای پرتنش فرودگاه، سرود «ای ایران ای مرز پر گهر» را از بلندگوها پخش کردند.
من میدانم که ایستادگی در برابر ظلم هزینه دارد و کاملا آمادهام اما هیچگاه حاضر نیستم سرم را جلوی قلدریهای این دستگاه قضایی- امنیتی که به هیچ اصول اخلاقی، و حتی قانون خودش، پایبند نیست، خم کنم.
