شعله پاكروان، مادر مبارز علیه حکم اعدام، در نوشته اخیر خود درباره حکم اعدام شهرام احمدی نوشت: «سال گذشته با چهارتن از اعضای خانواده این مرد جوان، ملاقات کردم.
پدر پیرش دیگر توان راه رفتن نداشت، خواهر و برادرش هم دست کمی از پدر نداشتند. اما چشمان مادر، بدنبال روزنه ای برای حفاظت از عشق بود. عشقی که سالهاست در زندان محبوس و دور از دسترس است. زنی که کوچکترین فرزندش، بهرام 19 ساله را در یک شب تاریک و سرد، پشت دیوارهای سنگی زندان از دست داد و اکنون با خطر اعدام شهرامش روبروست».
خانم پاکروان افزود: «کاش می شد این زن را از شکنجه ی اعدام دومین جوانش رهاند. گمانم تنها چاره در این است که همه مان یکصدا بگوییم نه به اعدام . از هر راهی برای اعتراض به اعدام استفاده کنیم. هر قدمی را برداریم تا طنابی از گردنی باز شود . هر چوبی لای چرخ ماشین اعدام برود برابر است با نجات یک انسان .رهایی از شر دیو اعدام همراهی می طلبد و همبستگی. ما در هزاره سوم زندگی می کنیم و می دانیم که اعدام نشانه ی بربریت است. نه به اعدام . چه با چوبه دار چه به شکل خاموش!»
دختر خانم پاکروان، ريحانه جباری، دکوراتور جوانی بود كه در آبان ۹۳ به جرم دفاع از خود در برابر تعدی يك مامور ارشد اطلاعات و عدم همکاری با رژیم ایران، اعدام شد.
