تابستان و موج جدید سرکوب و آزار زنان تحت عنوان حجاب اجباری
سرکوب و آزار زنان تحت عنوان حجاب اجباری از ابزار اصلی فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران در راستای مسکوت کردن کل جامعه و منحرف کردن اذهان از مسائل اصلی جامعه و خواست سرنگونی است. اجباری کردن حجاب از اولین اقدامات خمینی بود که تنها چند روز پس از انقلاب سلطنتی با شعار «یا روسری یا تو سری» صورت گرفت.
این قانون در طول ۴۰سال حاکمیت آخوندی وجود داشته است اما هرگاه نارضایتی در جامعه اوج می گیرد، همگام با افزایش دستگیری ها و اعدام شاهد موج جدیدی از حملات و آزار زنان تحت عنوان حجاب اجباری هستیم.
در فصل تابستان که مردم نیاز بیشتری به لباس های خنک دارند و به خصوص در سال جاری که مشکلات اقتصادی علاوه بر گرما و بی آبی مردم را کلافه کرده است، بهانه بیشتری برای ارگانهای حکومتی و لباس شخصی های آتش به اختیار آن ایجاد شده تا به این بهانه به حمله و خشونت علیه آنها مبادرت کنند.
گزارشها و تصاویر مردمی در شبکههای اجتماعی حاکی است که خودروهای گشت ارشاد با استقرار در مناطق مختلف شهر، زنان و دختران را با خشونت سوار ماشین کرده و با خود می برند. همچنین لباس شخصی های وابسته به حکومت برای توهین و وحشیگری علیه زنان دست باز دارند.
رژیم در دو ماه گذشته، علاوه بر تصویب یک قانون جدید عفاف و حجاب به ایجاد قرارگاه های جدید مبادرت کرده و همه ارگان ها و مقامات خود و صاحبان کار را مجبور به آزار زنان تحت عنوان حجاب اجباری کرده است. پس از آن، امام جمعه ها و مقامات ریز و درشت حکومتی هرکدام به نوبه خود به اقدامات شدیدتر علیه زنان فراخوان می دهند.
استاندار فارس: «اگر نمیتوانید در چارچوب حرکت کنید، مرخصی بدون حقوق بگیرید»
در ۱۳ تیر ۱۴۰۱، محمدهادی ایمانیه، استاندار فارس به سازمانها و ادارهها دستور داد تا پایان تیرماه سرکوب و آزار زنان تحت عنوان حجاب اجباری را به حداکثر رسانده و به استانداردهای اعلام شده رژیم در این زمینه برسند.
استاندار فارس ضمن اعلام مجدد آتش به اختیاری عناصر وابسته به حکومت در مواجهه با نارضایتی عمومی از این قانون ظالمانه از مدیران خواست در بکارگیری «نیروهای جوان و گام دومی انقلاب» جدیت و شجاعت به خرج داده و منتظر مرکز نمانند.
این مقام جنایتکار سپس به تهدید زنان پرداخته و افزود: «کسانی که نمیتوانند در چارچوب حرکت کنند، بروند مرخصی بدون حقوق بگیرند تا زمانی که بتوانند به قوانین احترام بگذارند.» (سایت حکومتی عصر ایران – ۱۳تیر ۱۴۰۱)
پیش تر در دوم تیرماه همین سال، ویدئویی در شبکههای اجتماعی منتشر شد که نشان می داد شماری دختر و پسر نوجوان در بلوار چمران شیراز بدون رعایت معیارهای حجاب اجباری، در حال پیادهروی می باشند. پس از آن ۱۰ نفر بازداشت و سپس حدود ۲۰ کافه محل تجمع جوانان شیرازی پلمب شدند.
لطفالله شیبانی، فرماندار شیراز، این تجمع را «هنجارشکنانه» خوانده و ضمن اعلام دستگیری ۱۰ نفر در این رابطه آن را «برنامه ریزی شده» خواند و به «برخورد قضایی» تهدید نمود. (روزنامه حکومتی مشرق – ۲تیر ۱۴۰۱)
مشهد- افزایش گشت های ارشاد، ممنوعیت ورود به مترو و عدم ارائه خدمات بانکی و اداری
در ادامه موج آزار زنان تحت عنوان حجاب اجباری، سرپرست دادسرای مشهد در نامهای به فرماندار این شهر خواستار جلوگیری از ورود زنان به مترو به بهانه عدم رعایت حجاب گردید.
اسماعیل رحمانی در اولین روزهای تیرماه ۱۴۰۱ طی نامهای به فرمانداری و شهرداری مشهد این شهر ضمن بیان این خواسته و ضمن اعتراف تلویحی به بی رغبتی حتی ماموران حکومتی در اجرای این نوع فرامین، پیشاپیش به تهدید متوسل شده و افزود «کوتاهی ماموران» مترو در گزارش این موضوع «ترک فعل» محسوب میشود و در صورت عدم اجرای این دستور تا روز پانزدهم تیرماه، با «عوامل ترک فعلکننده برخورد قضایی صورت خواهد گرفت». (سایت حکومتی دنیای اقتصاد – ۱۵تیر ۱۴۰۱)
شهردار مشهد در واکنش به این نامه مقام قضایی، در حالی که به غیرقانونی بودن این دستور اذعان داشت، به دلیل اصرار مقام قضایی این دستور را جهت اجرا ابلاغ نمود. (سایت حکومتی تابناک – ۱۴تیر ۱۴۰۱)
اما این فرمان برای مقامات شهرداری کافی نبود. عضو شورای شهر مشهد ضمن نقل قول از این شهردار رژیم اعلام نمود: «آمادگی داریم افرادی که به عنوان متذکر یا کسانی که تذکر لسانی میدهند و دورههای تخصصی تذکر را از ستادهای امر به معروف تحت عنوان «طلایهداران معروف« گذراندهاند، با ارائه کارت شناسایی طلایهداران از کلیه امکانات مترو به صورت رایگان استفاده کنند.» (سایت حکومتی انتخاب – ۱۴تیر ۱۴۰۱)
در اقدامی دیگر، مهدی رضایی، دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر خراسان رضوی نیز اعلام نمود که در دو هفته گذشته ۱۰۸ تیم سه نفره محسوس ۷۶۰ مکان در مشهد را مورد بازدید قرار داده و حدود ۳۵ مورد «تخلف» را گزارش کرده اند.
بنابر گفته رضایی، گشتهای نامحسوس نیز در سطح شهر مشهد به سرکوب و آزار زنان تحت عنوان حجاب اجباری مشغولند. (خبرگزاری حکومتی ایسنا – ۱۱تیر ۱۴۰۱)
در شیوهنامه پوشش کارمندان که توسط امر به معروف و نهی از منکر حکومت آخوندی به ادارههای دولتی ابلاغ شده است حتی استفاده از عطر و ادکلن با رایحه تند ممنوع است. مدیران این دستگاهها و گشت نامحسوس مواردی همچون «تنگی یا گشادی لباس، اندازه لباس، کفش پاشنه بلند، لاک و آرایش خانمها» را بررسی میکنند.
بر همین اساس، منشی و مدیر دفتر مردان فقط باید مرد و برای زنان فقط باید زن باشد و همچنین مردان و زنان اجازه انتشار عکس «بدون پوشش اسلامی» در فضای مجازی ندارند.
علاوه بر این موضوعات، اسماعیل رحمانی معاون دادستان مشهد با ارسال نامهای به فرماندار مشهد از او خواست که از ارائه خدمات به زنان بدحجاب در «ادارهها و بانکها» خودداری شود. (سایت حکومتی انتخاب – ۱۳تیر ۱۴۰۱)
گزارشات مردمی حاکی از آن است که طی هفته های اخیر، موارد توهین و آزار زنان تحت عنوان حجاب اجباری توسط گشت های ارشاد در همه کلان شهرهای ایران به صورت چشمگیری افزایش یافته است.
با این وجود مردم و زنان آگاه ایران فریب اسلام پناهی آخوندها را نمی خورند. آنها با شناختی که از رژیم دارند، در همه تجمعات خود فساد و ظلم آن را هدف قرار می دهند.
علی خامنهای در دیدار روز ۷ تیرماه ۱۴۰۱ با مقامات جنایتکار قوه قضاییه آخوندها ضمن اعتراف ضمنی به استفاده رژیم از حجاب اجباری برای کنترل جامعه گفته بود: «اگر از امر به معروف و نهی از منکر غفلت کردید، نظام ضربه خواهد خورد». (سایت شخصی خامنه ای – ۷تیر ۱۴۰۱)
خانم مریم رجوی، رئیس جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، در روزهای ۱۶، ۱۷ و ۱۹تیر ۱۴۰۱ از جوانان و مغازه داران و کسبه شریف ایران خواست تا در مقابل اهانت و آزار زنان تحت عنوان حجاب اجباری به هر قیمت به اعتراض برخیزند.
خانم رجوی گفت: «حجاب اجباری و در نقطه مقابل آن بی حجابی اجباری، روش شناخته شده دیکتاتوری های آزادی کش از رضاشاه تا خمینی است که باید در مقابل آن به اعتراض و قیام برخاست. شورای ملی مقاومت ایران در طرح آزادی ها و حقوق زنان در فروردین ۱۳۶۶ بر حق «انتخاب آزادانه لباس و پوشش» در مورد تمام زنان ایرانی تأکید ورزیده و کلیه اعضا و نیروهای مقاومت به آن التزام دارند. ما پیوسته اعلام کرده ایم: «نه به حجاب اجباری، نه به دین اجباری و نه به حکومت اجباری.»
