گزارشی از شکنجه دو زن زندانی سیاسی در زندان های رژیم ملایان به تازگی در فضای مجازی منتشر شد. این شکنجه ها البته گوشه بسیار ناچیزی از شکنجه هایی است که در زندان های رژیم بر روی زندانیان سیاسی اعمال می شود.
صهباء حمادی (عبیات) متولد سال 1378 از اهالی شهر سوسنگرد، متأهل و دانشجوی مهندسی کشاورزی است. صهباء در سال 97 بعد از انتشار یک مقاله و افشای تبعیض نژادی و مشکلات اقتصادی و فقر در جامعه، و در جریان موج دستگیری های خودسرانه شهروندان عرب در اهواز بازداشت شد. به این زن جوان اتهام همکاری با گروه تروریستی داعش نسبت داده شد. این اتهام البته تا زمان آزادیش هیچگاه به اثبات نرسید.
او در هنگام دستگیری ۷ماهه باردار بود.
او را با شوک الکتریکی سوزاندند. آثار سوختگی شدید بر روی دستان وی به علت همین شوک الکتریکی بود. بعد از شکنجه های فراوان او را به اطلاعات تهران انتقال داده و پس از ۶ماه شکنجه و بازجویی در اسفند ۹۷ به زندان سپیدار اهواز منتقل کردند. در خرداد ۹۸ حکم اعدام برای وی صادر شد. در آبان ۹۸ حکم وی به ۱۵سال زندان تعزیری با اتهام اقدام علیه امنیت ملی کاهش پیدا کرد.
پس از پیگیری مستمر خانواده، او در ۸ فروردین ۹۹ با وثیقه ۴میلیارد تومانی به صورت موقت آزاد شد.
یکی دیگر از این دو زن زندانی سیاسی فهیمه اسماعیلی بدوی، معلم دوره ابتدایی است. فهیمه در ۷آذر ۱۳۸۴ بهمراه همسرش علی مطیری بازداشت شد. وی هنگام دستگیری ۸ ماهه باردار بود. حکم اعدام همسرش روز ۲۸آذر ۸۵ به اجرا گذاشته شد. فهمیه با حکم ۱۵سال زندان در تبعید به یاسوج منتقل گردید.
هنگام تولد فرزندش کسی که بالای سر او به عنوان پزشک حاضر شده بود به وی گفت، «من باید تو و دخترت را بکشم، نه اینکه او را بدنیا بیاورم.»
مأموران اطلاعات هنگام زایمان هم دست از سر این زن زندانی برنداشتند و تمام مدت بالای سرش ایستاده بودند. فهیمه سرانجام پس از ۱۲سال اسارت در سال ۲۰۱۷ آزاد شد.
