پرستاران ایران در تاریخ ۱۳خرداد ۹۹ در شهرهای تهران و یاسوج دست به اعتراض زدند. همچنین گروهی از آموزش دهندگان نهضت سوادآموزی در خوزستان نیز یک تجمع اعتراضی برپا کردند.
جمعی از پرستاران بیمارستان های مختلف تهران نیز روز ۱۳ خرداد ۹۹ در اعتراض به تعیین مبلغ ناچیز حق الزحمه دوره شیوع بیماری کووید ۱۹ از سوی معاونت درمان وزارت بهداشت و درمان در محل کار خود دست به تجمع زدند.
خبرگزاری حکومتی ایلنا گزارش داد جمعی از پرستاران یاسوج در مقابل استانداری شهر تجمع کردند. آنها روی پلاکاردهای خود نوشته بودند: «سزای فداکاری بیکاری نیست»
پرستاران یاسوج که با قراردادهای ۸۹ روزه از ابتدای شیوع کرونا به کار سخت پرستاری اشتغال داشتند به عدم استخدام توسط دانشگاه علوم پزشکی یاسوج پس از پایان قراردادشان اعتراض کردند. (خبرگزاری حکومتی ایلنا – ۱۳ خرداد ۱۳۹۹)
بیکاری پرستاران ایران در حالی است که معاونت پرستاری وزارت بهداشت و درمان اخیراً درباره خوزستان به کمبود نیروی پرستاری در ایام کرونا اشاره کرده بود. مریم حضرتی طی بازدیدی از بیمارستان های خوزستان گفت، «در اهواز، آبادان و دزفول مسئله کمبود نیرو به شدت احساس می شود به ویژه نیروی پرستار تخصصی…»
حضرتی در ادامه گفت، «به طور حتم این پرستاران نیاز به بازتوانی دارند. پرستاران در خوزستان با این شرایط اقلیمی سخت، مخلصانه پای کار هستند. در حال تأمین نیرو از سایر استان ها هستیم!» (خبرگزاری حکومتی ایلنا – ۱۲ خرداد ۱۳۹۹)
به گزارش خبرگزاری رسمی ایرنا روز سه شنبه ۱۳ خرداد ۹۹ همچنین گروهی از آموزش دهندگان نهضت سوادآموزی خوزستان در مقابل ساختمان اداره کل آموزش و پرورش این استان تجمع کردند.
علت اعتراض را یکی از زنان معلم این چنین توضیح داد: «تعدادی نیرو در سال ۹۲ برای فعالیت نهضت سوادآموزی خوزستان جذب شدند که به صورت پیمانی مشغول به کار هستند. با توجه به نیاز خوزستان به نیروی معلم، خواستار تبدیل وضعیت خود به حق التدریسی هستیم.»
وی ادامه داد: «حدود ۲ سال است که حقوق ما پرداخت نشده این در حالی است که تمام وقت در حال کار و فعالیت بودیم.»
روز۱۲ خرداد ۹۹ نیز حدود ۴۰ نفر از این آموزش دهندگان در اعتراض به جذب نشدن خود در آموزش و پرورش تجمع کرده بودند. آموزش و پرورش خوزستان وعده پیگیری وضعیت جذب این نیروها را داده بود.
