لوسی فیلیپینی (۱۳ژانویه ۱۶۷۲–۲۵مارس ۱۷۳۲) به عنوان یک قدیس کاتولیک مورد تکریم قرار گرفته و به دلیل نقش تحولآفرین خود در آموزش زنان جوان، بهویژه افراد فقیر در ایتالیا، شناخته میشود. او که در کودکی یتیم شد، تحت سرپرستی بستگان اشرافی خود قرار گرفت که زمینه رشد معنویاش را فراهم کردند و او را برای تحصیل نزد راهبههای بندیکتینی فرستادند.
مأموریت لوسی فیلیپینی با حمایت کاردینال مارکانتونیو بارباریگو آغاز شد که مسئولیت تأسیس مدارس دخترانه را به او سپرد. در سال ۱۶۹۲، همراه با رُز ونرینی، “معلمان پارسا” (معلمان دینی فیلیپینی) را تأسیس کرد، نهادی که به آموزش زنان در زمینه مهارتهای خانهداری، سوادآموزی و آموزههای مسیحی اختصاص داشت. او در طول زندگی خود نظارت بر تأسیس ۵۲ مدرسه را بر عهده داشت و تأثیر چشمگیری بر وضعیت زنان در ایتالیا، پیش از اجرای آموزش اجباری، گذاشت.
تأثیر او در سال ۱۷۰۷ به رم نیز گسترش یافت، زمانی که پاپ کلمنت یازدهم از او دعوت کرد تا مدارسی را تحت حمایت ویژه خود تأسیس کند. فعالیتهای او باعث ایجاد یک جنبش آموزشی پایدار شد که بهبود شرایط اجتماعی و دینی زنان را به همراه داشت.
لوسی فیلیپینی در ۲۲ ژوئن ۱۹۳۰ تقدیس شد و مجسمهای از او در کلیسای سن پیترو قرار گرفت. میراث او همچنان از طریق راهبههای فیلیپینی که مأموریت آموزش و ایمان او را ادامه میدهند، زنده است. روز جشن او ۲۵ مارس برگزار میشود.
