شنبهشب ۲۰ دی ۱۴۰۴، چهاردهمین روز قیام سراسری ایران، دهها شهر کشور صحنه خیزش گسترده مردمی و رویارویی مستقیم با نیروهای سرکوبگر بود.
معترضان با سر دادن شعارهایی چون «مرگ بر دیکتاتور»، «مرگ بر خامنهای»، «مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر» و «توپ، تانک، فشفشه، آخوند باید گم بشه» اراده خود برای عبور از حاکمیت سرکوب را به نمایش گذاشتند.
بر اساس گزارشها، قیام سراسری مردم ایران تاکنون به ۲۰۰ شهر در سراسر کشور و بیش از ۱۲۰ نقطه در تهران گسترش یافته است. همزمان، قطع یا اختلال شدید اینترنت در بسیاری از مناطق، انتقال گسترده مجروحان به بیمارستانها و گزارشهای متعدد از استفاده نیروهای امنیتی از گلولههای جنگی، ابعاد خشونت اعمالشده را آشکار میکند.
علاوه بر تهران، شهرهایی چون کرمانشاه، گیلانغرب، رشت، اصفهان، قروه، مشهد، شیراز، کازرون، تبریز، ارومیه، قم، قزوین، سنندج، ایذه، همدان، اهواز، کرج، گنبدکاووس، قوچان، کرمان و سقز شاهد درگیریهای گسترده میان مردم، بهویژه جوانان، و نیروهای سرکوبگر بودند. در تهران، جوانان معترض در دستکم ۳۰ نقطه در برابر تعرض نیروهای امنیتی ایستادگی کردند.
در کرج نیز بلوار بنفشه و فاز ۳ اندیشه صحنه حضور پرشمار جمعیت با شعارهای ضدحکومتی بود.
گزارشها حاکی از آن است که در چهاردهمین شب اعتراضات، زنان نقشی برجسته در قیام سراسری ایران ایفا کردند؛ حضوری که هم در صفوف اعتراض و هم در هزینههای سنگین انسانی نمایان است.
در تهران و شهرستانها، شمار معترضان با مشارکت چشمگیر زنان بسا بیشتر از جنبشهای پیشین گزارش شده است. در استانهای مختلف، از جمله کردستان و حداقل ۱۲ استان دیگر، اعتصاب بازار ادامه دارد و خبرها از جنگ خیابانی در حدود ۲۰۰ شهر حکایت میکند.
رژیم حاکم در واکنش به این خیزش فراگیر، به قطع اینترنت، تشدید سرکوب و تهدید به برخورد قضایی متوسل شده است. پاسدار علی لاریجانی به کشته و زخمی شدن «شماری از شهروندان عادی» اذعان کرده و همزمان از برخورد «قاطع» با بازداشتشدگان خبر داده است.
یک زن جوان دیگر توسط نیروهای امنیتی کشته شد
ابعاد انسانی این سرکوب در روایتهای تکاندهنده خانوادهها آشکارتر میشود.
روبینا امینیان، ۲۲ ساله، دانشجوی رشته هنر، شامگاه ۱۸ دیماه هنگام خروج از دانشگاه، از فاصله نزدیک و از پشت هدف شلیک گلوله قرار گرفت و جان باخت. خانواده او پس از اعزام از کرمانشاه به تهران با موانع امنیتی برای شناسایی و تحویل پیکر مواجه شدند. به گفته نزدیکان، محل نگهداری اجساد شامل بیش از صد پیکر بیجان از جوانان عمدتاً ۱۸ تا ۲۲ ساله بود.
در نهایت، خانواده روبینا ناچار شدند پیکر او را بهصورت غیررسمی منتقل کنند؛ اما پس از بازگشت نیز با محاصره منزل و جلوگیری از برگزاری مراسم خاکسپاری روبهرو شدند. این دانشجوی جوان سرانجام تحت فشار شدید امنیتی، در مسیر کرمانشاه به کامیاران و بدون هیچ مراسمی به خاک سپرده شد.
تا این لحظه، هویت ۶۳ تن از جانباختگان قیام سراسری ایران توسط مقاومت ایران شناسایی شده است؛ با این حال، با توجه به قطع اینترنت و فضای امنیتی، آمار واقعی بهمراتب بیش از این رقم برآورد میشود. گزارش یک پزشک مستقر در تهران به نقل از مجله تایم نیز تأیید میکند که تنها در شش بیمارستان پایتخت، دستکم ۲۱۷ مرگ مرتبط با اعتراضات، اغلب بر اثر اصابت گلولههای جنگی، ثبت شده است.
با وجود سرکوب خونین، قیام سراسری ایران با حضور تعیینکننده زنان و جوانان ادامه دارد؛ حضوری که نشان میدهد مطالبات آزادیخواهانه و برابریطلبانه جامعه، فراتر از ابزارهای سرکوب، به مسیر خود ادامه خواهد داد.
