اِملین پنکهرست (۱۵ ژوئیه ۱۸۵۸- ۱۴ ژوئن ۱۹۲۸) فعال سیاسی پیشگام بریتانیایی و رهبر جنبش حق رأی زنان بود که مسیر حقوق زنان در بریتانیا را به طور بنیادین تغییر داد. او در منچستر انگلستان به دنیا آمد و تمام عمر خود را وقف مبارزه برای حق رأی زنان کرد و به یکی از تأثیرگذارترین و در عین حال جنجالیترین چهرههای سیاسی اوایل قرن بیستم بریتانیا تبدیل شد.
در سال ۱۹۰۳، پنکهرست اتحادیه اجتماعی و سیاسی زنان را تأسیس کرد که به خاطر روشهای مبارزاتی شدید و شعار «عمل، نه حرف» شناخته میشد. تحت رهبری اِملین ، تظاهرات، اعتصاب غذا و نافرمانی مدنی را سازمان داد که توجه بیسابقهای را به مبارزه برای حق رأی زنان جلب کرد. با وجود بازداشتها و زندانی شدنهای مکرر، عزم راسخ پنکهرست الهامبخش نسلها از فعالان زن در سراسر جهان بود.
فعالیتهای او نقش مهمی در تصویب قانون نمایندگی مردم در سال ۱۹۱۸ داشت که به برخی زنان بریتانیایی بالای ۳۰ سال حق رأی داد و پایههای حق رأی عمومی زنان در سال ۱۹۲۸ را پیریزی کرد؛ درست پیش از مرگ او. علاوه بر حق رأی، پنکهرست در اصلاحات اجتماعی نیز فعال بود و از مشارکت زنان در سیاست و زندگی عمومی حمایت میکرد.
میراث اِملین پنکهرست نماد شجاعت، پایداری و تلاش بیوقفه برای برابری است. زندگی و مبارزات او بخش بنیادی تاریخ جهانی حقوق زنان و جنبشهای فمینیستی به شمار میآید.
