مهرخانه از منابع حكومتي، گزارشي از وضعيت وخيم زنان در ايران و محروميت آنها از اوليه ترين امكانات ضروري بهداشت و درمان به اين شرح، منتشر كرده است: «مرگ زن باردار در بیمارستان اهواز به دلیل نبود پزشک متخصص»، «مرگ زن باردار در لوداب به خاطر نبود پزشک»، «مرگ سه تازه مادر گنابادی طي شش ماه»،
خبرهایی است که نشان میدهد زنان زیادی در ايران، جان خود را به دلیل زندگی در مناطق محروم از امکانات و پزشک متخصص، از دست میدهند.
توزیع ناعادلانه پزشک متخصص زن، مسئله جدیدی نيست. سالهاست که زنان در مناطق محروم به دلیل نبود درمانگاه شبانهروزی، امکانات و تجهیزات مناسب در مراکز درمانی، پزشک زن متخصص، ماما و سایر خدمات بهداشتی و درمانی دچار مشکلات فراوانی میشوند. اكنون بسیاری از شهرستانها حتی یک متخصص زنان هم ندارند. بهعنوانمثال در استانهای کرمان، کردستان، لرستان، سیستان و بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، خراسان جنوبی و حتی استان خراسان رضوی، مشکل توزیع نامتناسب پزشک بهشدت بهچشم میخورد.
مريم يكي از زنان ساکنان بندر لنگه در هرمزگان كه خودش بارها بهخاطر بیماریهایی همچون درد آپاندیس، مشکلات پس از زایمان و عفونت مجبور شده به بندرعباس برود، میگوید: در بندر لنگه فقط یک شبکه بهداشت داریم که یک ماما دارد. یک بیمارستان شهدا هم هست که متخصص نداشته و مردم مجبورند به بندرعباس یا یزد بروند. از نظر پزشکی محدودیت زیاد است.
سحر یکی از دختران ساکن سبزوار به نبود حداقلها اشاره میکند و از زنانی میگوید که وقتی نمیتوانند زایمان طبیعی داشته باشند، نیاز به عمل سزارین پیدا میکنند. اما در نهايت بهدلیل عدم وجود پزشکان متخصص و حرفهای، عملشان بهگونهای انجام مي گيرد كه دچار عفونت هاي جدي مي شوند.
اين منبع حكومتي در پايان تصريح مي كند: آنچه که ذکرشد فقط نمونههایی از دغدغههای زنان مناطق محروم بود. دغدغههایی که به قیمت جان و سلامتی آنها تمام میشود. (مهرخانه – 1/6/94)
