کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» وارد صد و دومین هفته خود شد؛ کارزاری که این‌بار در هم‌زمانی معنادار با اعتراضات سراسری، اعتصاب غذای زندانیان در ۵۵ زندان کشور را به بخشی از یک مقاومت فراگیر اجتماعی بدل کرده است. این ایستادگی مستمر، به نمادی از دفاع از حق زندگی، کرامت انسانی و مطالبه عدالت در برابر ماشین سرکوب حاکمیت تبدیل شده است.
در بخشی از بیانیه صد و دومین هفته کارزار «سه شنبه های نه به اعدام»، با اشاره مستقیم به اعتراضات سراسری آمده است:
زندانیان معترض اعلام کرده‌اند که اعتصاب غذای آنان هم‌زمان با دهمین روز اعتراضات خیابانی مردم ایران علیه شرایط فاجعه‌بار اقتصادی و سیاسی انجام می‌شود؛ اعتراضاتی که خواست محوری آن پایان‌دادن به حاکمیتی توصیف شده که دهه‌ها به جان و زندگی شهروندان تعرض کرده است.»
امضاکنندگان بیانیه، ضمن ادای احترام به جان‌باختگان خیزش سراسری، بر همبستگی کامل خود با معترضان و ایستادگی تا پایان تأکید کرده‌اند.
اعتراض خانواده‌های دادخواه و اجتماعی شدن کارزار نه به اعدام
خانواده های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام، این هفته نیز با برگزاری حرکت های اعتراضی فعالانه در کارزار سه شنبه های نه به اعدام شرکت داشتند. آنها نیز در بیانیه‌ای جداگانه، ضمن حمایت از اعتراضات سراسری، بر مخالفت قاطع خود با اعدام، سرکوب معترضان و زندان تأکید کرده و آزادی بی‌قیدوشرط زندانیان سیاسی را خواستار شده‌اند.
یکی از ویژگی‌های برجسته مرحله کنونی کارزار، حضور هم‌زمان و گسترده اقشار مختلف اجتماعی در کنار اعتراضات خیابانی است. دانشجویان، معلمان، کارگران، بازنشستگان، زنان، جوانان و هنرمندان، هر یک به شکلی فعال در تجمعات و اعتراضات علیه اعدام مشارکت داشته‌اند.
در صد و دومین هفته کارزار سه شنبه های نه به اعدام، تجمعات و حرکات اعتراضی علیه اعدام هم زمان در ده‌ها شهر ایران از جمله در تهران، تبریز، بهبهان، بندرعباس، بم، بابل، اهواز، اردکان، آبادان، شوش، شهریار، شهرکرد، سنندج، ساوه، زرند، رشت، جهرم، یزد، مشهد، کرج، کاشان، قم، قشم، قائمشهر، طبس، شیراز، فومن، ازنا، اصفهان، الیگودرز، دهلران، فیروزآباد، کرمان و لردگان برگزار شد. گستردگی جغرافیایی این تجمعات بیانگر همه‌گیر شدن کارزار علیه اعدام است.
