در روز چهارشنبه، ۱۳ فروردین ۱۴۰۴، همزمان با آیین سنتی سیزده بدر، خانواده زندانی سیاسی وحید بنی عامریان در شهرستان سنقر با برگزاری یک تجمع اعتراضی، مخالفت خود را با اجرای حکم اعدام برای زندانیان سیاسی اعلام کردند.
پدر و مادر این زندانی سیاسی با در دست داشتن تصاویر فرزندشان و پویا قبادی، دیگر زندانی سیاسی محکوم به اعدام، دست نوشتههایی علیه مجازات اعدام حمل کرده و خواستار لغو فوری احکام اعدام شدند.
پدر زندانی سیاسی وحید بنی عامریان در صحبتهای خود در یک کلیپ تصویری از جمله گفته است:
«عزیزانم سیزده بدر ۱۴۰۴ را نیز بدون حضورتان در بیرون از شهر با کوهی از غم و اندوه سپری کردیم در حالی که حکم اعدامتان صادر شده. هر لحظه در هر جا جلوی دیدگانمان حضور دارید عکسهایتان را در دستانمان گرفتیم با نه به اعدام. به این امید که سال جاری برای همیشه احکام اعدام لغو شود و به هیچ کسی به هر اتهامی، حکم اعدام ندهند…»
این تجمع اعتراضی در ادامه سلسله اعتراضات خانوادههای زندانیان سیاسی صورت گرفت. پیش از این، در اولین سهشنبه سال ۱۴۰۴، خانوادههای وحید بنی عامریان و پویا قبادی در برابر زندان اوین تجمع کرده و با حمل تصاویر فرزندانشان و پلاکاردهایی با شعار «نه به اعدام»، خواستار لغو فوری این احکام شده بودند.
همچنین، در آخرین سهشنبه سال ۱۴۰۳، جمعی از خانوادهها، اقوام و دوستان این زندانیان سیاسی با برگزاری تجمع اعتراضی در شهر سنقر، مخالفت خود را با اجرای احکام اعدام اعلام کردند.
در آذرماه ۱۴۰۳، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، شش زندانی سیاسی، از جمله وحید بنی عامریان، پویا قبادی، شاهرخ دانشورکار، ابوالحسن منتظر، بابک علیپور و محمد تقوی را به اعدام، زندان و تبعید محکوم کرده بود.
سازمان عفو بینالملل نیز در تاریخ ۴ بهمن ۱۴۰۳ هشدار داده بود که این زندانیان در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.
فعالان حقوق بشر بارها نسبت به روند ناعادلانه محاکمات و استفاده ابزاری از مجازات اعدام علیه مخالفان سیاسی هشدار دادهاند و این تجمعات نیز نشانهای از اعتراض گسترده به سرکوب و احکام سنگین علیه زندانیان سیاسی در ایران است.
