مریم رجوی یک مشعل امید است و من او را ماندلای عصر ما خطاب می کنم
روز ۳۰ آبان ۱۴۰۳، پارلمان اروپا از رئیس جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت خانم مریم رجوی استقبال کرد تا او درباره فرآیند تغییر رژیم در ایران و پروسه انتقال قدرت به مردم ایران سخنرانی کند.
در میان دهها ملاقات در پارلمان اروپا، خانم رجوی با گروهی از فعالان حقوق زنان در آستانه روز جهانی منع خشونت علیه زنان ملاقات داشتند. خانم دورین روکماکر، عضو سابق پارلمان اروپا در این جلسه سخنرانی کردند.
متن صحبتهای خانم دورین روکماکر در زیر آمده است:
بسیار متشکرم، و همچنین سپاسگزارم از شما خانم مریم رجوی به این خاطر که الهامبخش هستید.
همکاران محترم و دوستان عزیز، وقتی درباره ایران و چشمانداز دموکراسی و آزادی صحبت میکنیم، باید زنان را به خاطر شجاعت خارقالعاده و مقاومت بیوقفهشان در برابر رژیم بیرحم و زنستیز به رسمیت شناخته و گرامی بداریم.
از زمانی که آخوندها در سال ۱۳۵۷ انقلاب دموکراتیک مردم را به سرقت بردند و دیکتاتوری شاه را سرنگون کردند، زنان پیشتاز آزادی، دموکراسی و برابری بودهاند، در حالی که سختیهای غیرقابل تصوری را تحمل کردهاند. بسیاری از زنان، دختران، و حتی زنان باردار توسط این رژیم بیرحم اعدام شدهاند.
یکی از نمونههای برجسته، همانطور که شما هم اشاره کردید، خانم مریم اکبری منفرد است. او به مدت ۱۵ سال بدون حتی یک روز مرخصی در زندان بوده است. با اینکه قرار بود در سال ۱۳۹۸ آزاد شود، رژیم با اتهامات ساختگی، حکم او را دو سال دیگر تمدید کرد.
جرم واقعی او دادخواهی برای خواهر و برادرانش است که در جریان قتلعام مخوف سال ۱۳۶۷ توسط رژیم اعدام شدند؛ کشتاری که گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران اخیراً آن را یک نسلکشی واقعی توصیف کرده است. علیرغم مصادره اموال خانوادهاش و سوءاستفادههای مداوم، مریم در پیگیری برای حسابرسی از رژیم استوار باقی مانده است. این نمونهای از استقامت زنان ایرانی است.
من از کمیسیون اروپا میخواهم که به طور ویژه به این زن شجاع توجه کند. او دیگر نباید در زندان باشد؛ او باید آزاد شود.
اتحادیه اروپا باید همین حالاعمل کند. با تأیید برنامه ده ماده ای خانم مریم رجوی و حمایت از او و مقاومت و جنبش اعتراضی تحت رهبری زنان و دختران شجاع ایران
این قساوت سیستماتیک در همه جا گسترده است. نمونه غمانگیز نیکا شاکرمی، یک معترض جوان که مورد تعرض جنسی قرار گرفت و در بازداشت کشته شد، بازتابدهنده استفاده مداوم رژیم از خشونت جنسی به عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفان است.
چنین جنایاتی بیش از چهار دهه است که زنان و دختران از همه سنین را هدف قرار داده و همچنان توسط رژیمی که خود را دینی مینامد ادامه دارد. این یک رسوایی است.
با این حال، سرکوب رژیم تنها عزم آنان را تقویت کرده است. در دو قیام بزرگ اخیر در آبان ۹۸ و در سال ۱۴۰۱، زنان در نزدیک به ۲۰۰ شهر اعتراضات را سازماندهی و رهبری کردند.
بنابراین وقتی مردم از من میپرسند: «آیا در ایران اپوزیسیونی وجود دارد؟» پاسخ میدهم: «خوب، اخبار را تماشا کنید. شما اپوزیسیون را خواهید دید.»
شواهد بسیاری وجود دارد؛ قیامهای بسیاری رخ داده است. زنان امروز در کانون های شورشی فعالانه مشارکت میکنند و الهامبخش میلیونها نفر برای برخاستن علیه رژیم هستند.
حتی رسانههای حکومتی نقش محوری آنها را در هدایت اعتراضات، بسیج جمعیت و مقابله با نیروهای امنیتی تأیید کردهاند. این شجاعت تصادفی نیست.
زنان ایرانی از مریم رجوی الهام میگیرند، و من نیز همینطور. این باعث میشود که احساس خضوع کنم؛ زیرا میدانم که او چه چیزهایی را پشت سر گذاشته است، و فکر میکنم همه در این اتاق میدانند که مریم رجوی چه چیزهایی را پشت سر گذاشته است. شجاعتی که او هر روز نشان میدهد، عظیم است.
او به یک مشعل امید تبدیل شده است و من بارها او را «ماندلای عصر ما» نامیدهام.
او ماندلای عصر ما است و جنبشی را رهبری می کند که آیندهای بر پایه برابری جنسیتی و دموکراسی را به تصویر میکشد؛ زیر پرچم «زن، مقاومت، آزادی.» او به مشارکت برابر زنان در رهبری و حکومت، و به آزادی انتخاب در پوشش، ازدواج، آموزش و اشتغال اعتقاد دارد. به لغو تمام اشکال خشونت و تبعیض.
زنان ایرانی فقط مقاومت نمیکنند؛ آنها یک انقلاب را رهبری میکنند. ایستادگی آنها رژیم را به زانو درآورده است و تا زمانی که ایران آزاد نشود، آرام نخواهند گرفت.
اتحادیه اروپا باید همین حالا اقدام کند. با حمایت از برنامه ده مادهای خانم مریم رجوی و ایستادن در کنار او و جنبش مقاومت و اعتراضات زنان و دختران شجاع ایران، که بسیاری از آنها امروز اینجا هستند. آنها نیروی محرک تغییر هستند.
آخوندها متعلق به گذشته هستند. زنان آینده ایران و تضمینکننده یک ایران آزاد و دموکراتیک هستند.
ما، به عنوان زنان اروپایی، میتوانیم از شیوه عمل، استقامت و پایداری شما الهام بگیریم. واقعاً تحسین برانگیز است.
بنابراین آینده ایران را میتوان با این شعار محبوب توصیف کرد که همه ما آن را میشناسیم: «زن، مقاومت، آزادی.»
بسیار سپاسگزارم، و مریم از شما هم سپاسگزارم.
