قوانین زن ستیز و مردسالاری جایی برای حقوق و حمایت از زنان باقی نمی گذارد
مرگ وحشتناک یک زن در مریوان پس از اقدام به تجاوز جنسی، جامعه ایران در کردستان و سراسر کشور را در شوک فرو برد. شلیر رسولی ۳۶ساله برای دفاع از خود در مقابل ضارب، خود را از طبقه دوم منزل او به پایین پرتاب کرد و پس از سه روز که در کوما بود، جان باخت.
ساعت ۱.۳۰ صبح شنبه، ۱۲ شهریور ۱۴۰۱ است. همسایه ای در را می زند و برای همسرش کمک می خواهد. شلیر و فرزندانش از خواب بیدار می شوند. شلیر می گوید باید با اورژانس تماس بگیرد، اما مرد اصرار دارد که حال همسرش خوب نیست و نیاز به کمک فوری دارد.
دو روز قبل، زن بیهوش شده و شلیر او را به بیمارستان رسانده بود. بنابراین شلیر بیرون می رود و پسر 17ساله اش را نیز با خود می برد.
پس از ورود شلیر به خانه و بالا رفتن از پله ها، مرد، گوران قاسم پور، پسر را بیرون رانده و در را می بندد.
شلیر وارد اتاق طبقه بالا می شود و متوجه می شود کسی آنجا نیست. گوران در را قفل میکند و اسلحه خود را در می آورد تا شلیر را به تسلیم وادار کند. اما شلیر به سمت پنجره میرود و فریاد میزند و کمک میخواهد. پسر و دختر ۱۱ساله او در خیابان بودند و به چشم مادرشان را می دیدند که فریاد می کشید و بالاخره خود را از پنجره به بیرون پرت کرد.
در زمان وقوع حادثه، شوهر شلیر برای پیدا کردن کار و امرار معاش به کردستان عراق سفر کرده بود.
شلیر رسولی در ۱۷شهریور ۱۴۰۱بر اثر جراحات شدید به ویژه ضربه به مغز در بیمارستانی در سنندج درگذشت.
شایان ذکر است، ضارب پس از آزار و اذیت چند زن دیگر در مسیر فرار خود، متواری شد. گزارش های تایید نشده حاکی است که گوران قاسم پور مامور وزارت اطلاعات در مریوان می باشد.
این حادثه هولناک باعث شوک و خشم مردم به ویژه فعالان حقوق زنان در مریوان شد. آنها روز ۱۵شهریور در مقابل دادگستری تجمعی برگزار کردند و خواستار امنیت برای زنان شدند.
روز ۱۷ شهریور، صدها نفر در مراسم تشییع جنازه شلیر شرکت و در خیابان ها راهپیمایی کردند و شعار می دادند «از کردستان تا تهران، ستم علیه زنان» و «نه به زن کشی، بله به زندگی!»
مرگ جانگداز شلیر رسولی یادآور حادثه مشابه دیگری در مهاباد، در ۱۳اردیبهشت ۱۳۹۴است.
در این روز، فریناز خسروانی، ۲۶ساله، برای فرار از دست مأمور وزارت اطلاعات رژیم ایران که قصد تجاوز به او را داشت، خود را از طبقه چهارم یک هتل به پایین پرت کرد و در جا جان باخت.
او لیسانس کامپیوتر داشت و با کار در هتل مخارج خانواده اش را تامین می کرد. نه تنها رژیم آخوندی ضارب را مجازات نکرد، بلکه برای کسانی که به این جنایت اعتراض کردند، حکم زندان صادر کرد.
اما انسیه خزعلی، معاون امور زنان و خانواده در دولت ابراهیم رئیسی، در مورد زن بی گناهی که در برابر تجاوز خودکشی کردند، اظهار نظر حیرت آوری کرد.
او در توییتی شلیر رسولی را که به خاطر حفظ شرافت خود دست به خودکشی زد تحسین نمود. بدون اینکه عمل تجاوز و خشونت علیه زنان را محکوم کند. بدون هیچ اشاره ای به ضارب یا فراخوانی برای جرم انگاری خشونت علیه زنان. بدون نشانه ای از قصد تسریع تصویب لایحه حمایت از زنان در برابر خشونت!
در هیچ کجای جهان به جز ایران، زنان را برای جلوگیری از تجاوز یا حفظ آبرو به خودکشی تشویق نمی کنند! اما در ایران، همان کسی که باید از حقوق زنان دفاع کند، به جای این کار آنها را برای حفاظت از شرافت خود به خودکشی تشویق می کند.
بدیهی است که در چنین فرهنگی، زنان به جای اقامه دعوا و ثبت شکایت علیه ضارب باید خود را حذف کنند.
بدون شک شلیر رسولی نیز مانند هزاران زن تحت ستم در جامعه ایران، پیش از اینکه قربانی یک مرد بیمار باشد، قربانی قوانین زن ستیز و رفتار مردسالارانه در جامعه تحت حاکمیت رژیم آخوندی است.
