روز 23 آذر 95، حسن جعفری در سالروز تولد همسرش زندانی سیاسی مریم اکبری منفرد، نامه سرگشاده ای خطاب به او نوشت که در بخشی از آن آمده است:
مریمم وقتی تورا گرفتند، احساس غم و پوچی میکردم با خودم می گفتم آخر چه میشود سارا ۴ ساله است و زهرا و پگاه ۱۱ ساله چگونه این مسئولیت سخت را به تنهایی انجام دهم…
امروز هشتمین سالروز تولدت را بدون حضور تو کنار هم جشن میگیریم و سارا دخترکوچکمان شمع کیک تو را فوت میکند، همراه با آرزوی با تو بودن. بچه ها عروسک هایی را که تو در زندان درست کرده ای و برای ما فرستاده ای دور میز چیده اند.
تو همه اعضای خانواده را بافته ای و یکی یکی بیرون فرستاده ای. خودت را هم بافته ای و در میان عروسک ها هستی. و این جوری خانواده ما به صورت یک خانواده عروسکی دور هم جمع شده اند و ما در خیالمان تو را در کنار خود و در جشن تولد کوچکت می بینیم. روزی را تصور میکنم که ما کنارهم هستیم و لبخند دخترانم را میبینم که فریاد خوشحالی میزنند.
