مادران شهدا به ویژه مادران شهدای قیام آبان ۹۸ و سایر خویشاوندان آنها در ایام نوروز ۱۴۰۰ طی پیامها و اظهاراتی خواستار محاکمه و مجازات قاتلان فرزندانشان شدند. مادران شهدای قیام آبان و سایر شهدای راه آزادی بر شعار خانواده های شهیدان قتل عام ۶۷ «نه می بخشیم، نه فراموش می کنیم» تأکید کردند.
مادران شهدای قیام آبان ۹۸
نمونه هایی از این بیانات در ایام سال نو که برخی از آنها بر سر مزار شهیدان ضبط و در فضای مجازی منتشر شده در پی آمده است:
مادر پژمان قلیپور از شهیدان قیام آبان ۹۸ خطاب به مردم ایران گفت: «امیدوارم سالی پر از آرامش، بدون ظلم، بدون خونخواری و بدون ستم و تجاوز داشته باشیم.» و سپس افزود: «ما راهمان راه بچه هایمان است. همه جا فریاد زدم، من مادر پژمان قلیپور، تنها چیزی که آرامم می کند انتقام است و قلب کسی که قلب بچه ام را نشانه گرفت.»
مادر داغدار و دادخواه مهدی نکویی، از شهیدان آبان ۹۸ به مناسبت عید نوروز بر سر مزار فرزندش برای پایان یافتن این حکومت دعا کرد. خواهر این شهید گفت: «من خواهر مهدی نکوئی، خودم و خانواده ام هرگز نمی بخشیم… تنها زمانی آرام می گیریم که قلب کسی که قلب عزیزمان را نشانه گرفت از حرکت بایستد.»
مادر مهرداد معین فر از شهیدان قیام آبان ۹۸ در پیامی گفت: «ما به امید انتقام و سرنگونی قاتلان فرزندان مان زنده ایم!»
مادر رضا معظمی، یکی از شهدای قیام آبان ۹۸، ضمن تبریک سال نو گفت: «خودمان هستیم و دادخواه خون فرزندانمان می مانیم. تا زمانی که قاتل رضا زنده است آرام نخواهم گرفت.»
خانواده شهید آبان وحید دامور اعلام کردند: «ما به قاتل های فرزندانمان رحم نمی کنیم. عید ما را سیاه کردید. خامنه ای انشاالله عیدت سیاه بشود.»
خواهر کمال فرجی از شهدای قیام آبان بر سر مزار برادرش گفت: «همه می روند خانه برادرشان عید را تبریک می گویند، ما می آییم سر خاک برادرمان. امیدوارم سال ۱۴۰۰ سال نابودی رژیم باشد.»
همچنین برادر دکتر برهان منصورنیا که در قیام آبان ۹۸ به شهادت رسید گفت: «اصلی ترین خواسته های ما انتقام و دادخواهی است.»
همسر علی فتوحی کوهساره از شهیدان آبان ۹۸ گفت:«عزیزان ما در آبان ماه ۱۳۹۸ به عمد با گلوله جنگی کشته شدند و ما امروز بی صبرانه منتظر روز انتقام هستیم.»
همسر عزیز اسکندری از شهیدان آبان ۹۸ نیز گفت: «من مادر دو فرزند عزیز که در آبان ۹۸ کشته شد، می گویم نه می بخشم نه فراموش می کنم.»
خواهر محسن جعفرپناه یکی دیگر از شهیدان آبان ۹۸ گفت: «توی دوران عید هستیم. کسی که سر یا قلب بچه ها رو هدف می گرفت و بابت این کار تشویق شد، الان کنار خانواده اش نشسته. ۱۵۰۰ خانواده از هم پاشیده شده. خواسته و حق طبیعی خانواده های آبان اینه که مجازات قاتل رو انتخاب کنن و مجازاتش رو ببینن.»
خانواده امیرحسین کبیری از شهیدان قیام آبان ۹۸ گفتند:«ما تا روزی که انتقام خون امیرحسین را نگیریم، یک لحظه آرامش نخواهیم داشت.»
خانواده ابراهیم کتابدار از شهیدان قیام آبان ۹۸: «آرزوی ما فقط و فقط انتقام و نابودی قاتلین است و به جرأت می گویم آرزوی ۱۵۰۰ مادر داغدار همین است، والسلام.»
مادر علیرضا انجوی، یکی دیگر از مادران شهدای قیام آبان ۹۸ گفت: «علیرضا همه زندگی من بود و من قاتل او را می خواهم.»
مادران سایر شهیدان
مادر بهنود رمضانی در پیامش گفت: «۱۰ سال است ما را به عزا نشانده اید تا شاید بتوانید بر مسندتان محکم تر بنشینید ولی کور خوانده اید. از خون جوانان وطن لاله ها و جوانه هایی می روید که خواب را برایتان حرام خواهند کرد و خودتان آرزوی مرگ خواهید کرد.» بهنود رمضانی، دانشجوی رشته مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، در چهارشنبه سوری سال ۱۳۸۹ بر اثر ضربات باتوم نیروهای بسیج رژیم در میدان نارمک تهران به شهادت رسید.
بهیه نامجو، مادر نوید افکاری روز ۳۰ اسفند ۹۹ تصویری از هفت سین چیده شده اش بر سر مزار نوید افکاری را منتشر کرد. سعید افکاری، پسر دیگر خانم نامجو، در پیامی از قول مادرش در توئیتر نوشت: «خواسته مادرم محاکمه و مجازات تک تک افرادی است که در جنایت علیه نوید شرکت داشتند. از مقامات عالیرتبه حکومت تا شکنجه کنندگان، پرونده سازان، صادرکنندگان (حکم) اعدام، توجیه کنندگان اعدام، آمران و عاملان قتل… خواسته نوید ادامه راه دفاع از ستمدیدگان است. ما نیز خواستار دادخواهی و اشد مجازات.»
دو پسر دیگر خانم نامجو، حبیب و وحید افکاری هم چنان در زندان و در سلول انفرادی به سر می برند.
منصوره بهکیش که پنج برادر و یک خواهرش را در جریان اعدام های دهه ۶۰ و قتل عام سال ۶۷ اعدام کردند در همدردی با مادر نوید افکاری نوشت: «بهیه نامجو دردت درد من است، زخمت زخم من است و همراهت دادخواه هستم تا دادمان را از این بیدادگران بگیریم.»
بهناز محجوبی خواهر شهید درویش بهنام محجوبی در توییتی نوشت: «قسم می‌خورم تا آخرین نفسم دادخواه خونت، جوانی از دست رفته‌ات و تمام آرزوهای خاک شده مان باشم بهنامم.»
بهنام محجوبی، درویش ۳۳ساله گنابادی روز ۲۸ بهمن ۹۹ در اثر عدم رسیدگی پزشکی و مسمومیت دارویی، درگذشت.
وی در زمستان ۹۶ در جریان اعتراضات دراویش در تهران دستگیر و در مرداد ۹۷ به دو سال حبس تعزیری محکوم شد. وی در خرداد ۹۹ برای تحمل حبس راهی زندان اوین شد در حالی که به گواهی پزشک قانونی وی به دلیل بیماری اعصاب توان تحمل حبس نداشت.
گوهر عشقی مادر ستار بهشتی وبلاگ نویسی که در سال ۱۳۹۱ زیر شکنجه به شهادت رسید در پیامش گفت: «تا این حکومت برقرار باشد راه نجاتی برای مردم نیست.» او در جای دیگری از پیام خود خواستار نامگذاری سال ۱۴۰۰ به نام «مقابله با ظلم» و «براندازی» شد.
یاد این شهیدان راه آزادی در قلب و ضمیر مردم ایران جاودانه است و همه مردم ایران دادخواه آنها هستند.
نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم.
