انتقال زندانیان سیاسی از اوین به منظور باز کردن جا برای دستگیری های جدید می باشد
زندانی سیاسی مریم بانو نصیری با پایان یافتن بازجوییها به زندان قرچک ورامین منتقل شد.
خانم نصیری در تاریخ ۲۷ مردادماه ۱۳۹۹ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در منزل خود در شهر قدس (قلعه حسن خان) بازداشت گردید. وی سپس به یکی از سلولهای انفرادی بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل گردید.
زندانی سیاسی مریم بانو نصیری به «همکاری با یکی از سازمانهای مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق ایران)» متهم شده است.گزارش های دریافتی حاکی است که وی در تاریخ ۱ آبان ۱۳۹۹ بعد از پایان بازجویی هایش به زندان قرچک منتقل شده است.
خانم نصیری، ۶۲ ساله، وکیل و مادر ۴ فرزند می باشد. وی در دهه ۱۳۶۰ به مدت سه سال به جرم هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران زندانی بود.
پیش از خانم نصیری، زندانیان سیاسی نسرین ستوده و الهام برمکی به زندان قرچک، و یاسمن آریانی و منیره عربشاهی به زندان کچویی کرج منتقل شده بودند.
انتقال زندانیان سیاسی زن از اوین به زندانهای دیگر در حالی صورت میگیرد که به دلیل عدم اتخاذ تمهیدات پیشگیرانه و بهداشتی توسط مسئولان زندان و همچنین کمبود شدید امکانات درمانی در زندان ها، ویروس کرونا شیوع گستردهای پیدا کرده و جان بسیاری از زندانیان با تهدید جدی مواجه می باشد. گفته می شود این انتقال ها به منظور باز کردن جا برای دستگیری های جدید در سالگرد قیام آبان ۹۸ صورت می گیرند.
احکام و پرونده سازی جدید برای سایر زندانیان سیاسی
شهلا جهان بین و شهلا انتصاری طی یک تماس تلفنی روز ۲۳ مهر ۹۹ جهت اجرای حکم به دادسرای اوین احضار شدند. آنها هرکدام به اتهام اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام به ۶سال حبس محکوم هستند.
از سوی دیگر، خانم صدیقه وسمقی نویسنده و پژوهشگر توسط دادگاه انقلاب تهران به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. حکم حبس وی در تاریخ ۲۸ مهر ۹۹ در دادگاه تجدید نظر تأیید و به وی ابلاغ گردید. وی از قبل ۵ سال حکم تعلیقی داشت که به این ترتیب این حکم احیاء می شود.
فعال محیط زیست نیلوفر بیانی محبوس در زندان اوین به دادسرا احضار و تفهیم اتهام شد. این پرونده جدید پس از افشاگری وی در مورد بازجویی های مأموران سپاه و اطلاعات تشکیل شد. او در یک نامه سرگشاده نوشت طی حداقل ۱۲۰۰ ساعت بازجویی تحت شدیدترین شکنجه های روحی قرار داشت. وی به شکنجه فیزیکی و آزار جنسی تهدید شده بود.
