مصاحبه زیر تحت عنوان «اعتراضات زنان در ایران» توسط مانل مسلمی در تاریخ 9 فوریه 2019 (۲۰بهمن 1397) در سایت اروپا بلاگ Europa.blog درج شد.
پاریس، 8 فوریه – اعتراض بزرگی توسط جامعه ایرانی که از بسیاری از شهرهای اروپایی آمده بودند برگزار شد تا همبستگی خود را با اعتراضات زنان در ایران و ادامه مبارزه آنها برای آزادی، عدالت و دموکراسی نشان بدهد. ما با خانم الهه ارج، نماینده كمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران ملاقات کردیم كه به پرسش های ما پاسخ داد.
س: خانم ارج، زنان چگونه در بهار ایران شرکت می کنند و نقش کلیدی آنها برای اجرای عدالت و آزادی چیست؟
ارج: در ایران، زنان در همه تظاهراتها حضور دارند. حضور قابل ملاحظه آنها در مطبوعات کم گزارش شده است. آنها به راهنماهایی تبدیل شده اند كه راه آزادی و استقامت را نشان می دهند. در خارج از کشور و همچنین در داخل، آنها همه جا هستند و نقش تعیین کننده ای به عنوان یک موتور محرک ایفا می کنند.
ما شاهد حضور گسترده زنان و دختران جوان در پاریس در ماه ژوئن و (امروز) برای حمایت از خواهران خود در ایران بودیم.
س: مشاغل آنها چیست و به چه شیوه ای از لحاظ سیاسی فعالیت می كنند؟
ارج: آنها در اکثر تجمعات اپوزیسیون حضور دارند، مثل برنامه ای که در ژوئن گذشته در ویل پنت برگزار شد، که دهها هزار ایرانی را در حمایت از اپوزیسیون دموکراتیک، شورای ملی مقاومت ایران، گرد هم آورد.
در روز جمعه، 8 فوریه در پاریس، تعداد زیادی از زنان نیز در میدان Denfert-Rochereau (دانفر – روشرو) برای حمایت از قیامی که در ایران در جریان است آمده بودند كه خواستار تغییر رژیم و سیاست های سخت تر علیه ملاهای زن ستیز شدند.
موتور محرك اعتراضات
این زنان در ایران در میان معلمان، دانشجویان، پرستاران، غارت شدگان سپرده گذار اعتباری، کارگران، بازنشستگان، کشاورزان، مادران زندانیان سیاسی و قربانیان اعدام هستند و این لیست ادامه دارد. همانطور كه شكایتهایشان نیز ادامه دارد. آنها در خیابان ها راهپیمایی می کنند، در مقابل بانک ها، وزارتخانه ها و مجلس آخوندها تظاهرات می کنند. آنها هر جا که می توانند جمع می شوند. زنان ایرانی از 20 مارس 2018 (آغاز سال ایرانی) تا پایان دسامبر 2018 در 850 اعتراض شرکت کرده اند.
آنها کابوس بانک های اعتباری وابسته به سپاه پاسداران هستند که پس اندازهای آنها را به غارت برده اند. آنها به طور منظم مؤسسه اعتباری كاسپین را در تمام شهرها مورد تهاجم قرار می دهند، و به طور گسترده به درب های ورودی مؤسسات غارتگر تخم مرغ و رنگ می پاشند و شعار می دهند، “یك اختلاس كم بشه، مشکل ما حل می شه»، «بانک ها غارت می کنند، دولت حمایت می کند.»
س: شما به بحران مالی و فقر اشاره کردید که زنان را به اعتراض علیه رژیم و طلب عدالت اجتماعی سوق داد. آیا می توانید خواسته های این زنان را به ما توضیح دهید؟
ارج: معلمان زن در تمام شهرها اعتراض می کنند. در ماه ژانویه، حداقل دو تظاهرات در هفته وجود داشت. فرهنگیان و کارکنان آنها دچار تبعیض آشکار هستند، خواستار امنیت شغلی هستند، خواستار افزایش دستمزد هستند زیرا حقوق آنها در حال حاضر با خط فقر یكی است. آنها خواستار آزادی همکاران خود هستند که به خاطر اعتراض زندانی شدند.
پرستاران خواهان ماهها دستمزد پرداخت نشده خود هستند و حجم کار كمتر. بسیاری از آنها از فشار کار فوت کرده اند. کشاورزان زن اصفهان در حال حاضر همراه مردان به خیابانها آمده اند و خواستار سهمیه آب خود هستند؛ زیرا انحراف رودخانه و خشکسالی مزارع آنها را خراب کرده است. آنها فریاد می زنند، «دشمن ما همین جاست، دروغ می گن آمریکاست»، «روحانی دروغگو، زاینده رود ما كو».
همسران كارگران فولاد اهواز و نیشكر هفت تپه در ماه دسامبر و ژانویه با فرزندان خود راهپیمایی كردند و پلاکاردهایی در دست داشتند که درباره بحران اقتصادی بسیار گویا بود و روی آن نوشته بود، «گرسنه ایم!»

س: نقش زنان ایرانی در خط مقدم سیاست چیست تا وضعیت موجود تغییر كند؟
ارج: زنان ایرانی در جریان چرخش سیاسی اعتراضات ایران که در پایان دسامبر 2017 – اوایل ژانویه 2018 شعله ور شد، بسیار شجاع بودند. در واقع یک زن شجاع اولین کسی بود که رو در روی پلیس ضد شورش فریاد زد، «مرگ بر خامنه ای.» به گفته معاون وزیر اطلاعات علی ربیعی، این شعار مانند آتش به بیش از 140 شهر در سراسر کشور گسترش یافت. دانشجویان در تهران فریاد زدند، «اصلاح طلب، اصول گرا، دیگر تمام است ماجرا» و تمام جناح های رژیم را در یک سبد استبدادی قرار دادند. در این قیام، زنان از دیگران خواستند تا به تظاهرات بپیوندند، آنها شجاعت را گسترش دادند و الهام بخش كسانی بودند كه می ترسیدند. آنها اولین کسانی بودند که شعارهایی دادند که باعث برخاستن جمعیت شد.
س: پس پیامی که می خواهید به زنان دنیا بگویید چیست و چگونه می توانند از جنبش شما حمایت کنند؟
ارج: در آستانه 40مین سالگرد انقلاب ضدسلطنتی، هزاران نفر در تبعید، مصمم هستند که در پاریس جمع شوند تا صدای خواهران خود در ایران را به گوش همه برسانند. آنها از كسانی كه با فقر و سرکوب، تبعیض و تفكیك جنسیتی دست و پنجه نرم می كنند، دفاع خواهند کرد. آنها از سراسر اروپا و آمریکای شمالی به پاریس آمده و در ساعت 2 بعدازظهر در دانفر – روشرو تظاهرات خواهند كرد.
این پیامی خواهد بود كه عطش آزادیخواهی مردم ایران را می رساند. آنها به همبستگی و اتحاد متکی هستند.



















