جدا کردن ۱۸۰۰ کودک از مادران خود در زندان های رژیم به دستور مقامات حکومتی انجام شد.
مدیر کل امور کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی، محمد نفریه، در مورد جدا کردن کودکان اعلام کرد، «طی تفاهم نامه ای که بین ما و سازمان زندان ها منعقد شده است، تمام کودکان بالای دو سال باید به سازمان بهزیستی تحویل داده شوند، چرا که فضای زندان اثر تربیتی و آموزشی بسیار بدی روی کودکان می گذارد.»
نفریه در ادامه از اینکه در این رژیم هیچ گونه حقوقی برای مادران در نظر گرفته نمی شود پرده برداشت و گفت، «احداث مهد کودک در زندان ها بر عهده ما نیست؛ شرایط زندان شرایط خاص امنیتی است و رفت و آمد همراه بچه به مهد کودک با مشکلاتی مواجه است. از همین رو امکان ایجاد مهد کودک در زندان میسر نیست.»
وی در مورد جدا کردن کودکان تأکید کرد، «در حال حاضر ۱۸۰۰ کودک که مادرانشان زندانی هستند درمراکز بهزیستی حضور دارند و تا زمانی که مادر آزاد می شود و شرایط نگهداری از فرزندش را داشته باشد، این کودک در بهزیستی نگهداری خواهد شد.» (خبرگزاری حکومتی ایلنا- ۶ بهمن ۱۳۹۷)
با توجه به طبیعت و نقش مادری زنان، در مورد جدا کردن کودک از مادر و رفتار با زنان زندانی و اقدامات جایگزین، ماده 61 قانون بین المللی می گوید: «با توجه به مسئولیت های مادری و زمینه های طبیعی، دادگاهها به هنگام صدور حکم برای محکومین زن این اختیار را دارند که عوامل کاهش دهنده حکم مانند عدم وجود سابقه کیفری و تخفیف های مرتبط با آن و طبیعت عمل مجرمانه آنان را لحاظ کنند.»
همچنین در راهنمای زنان و زندان دفتر جرائم و مواد مخدر ملل متحد- نیویورک، سال ۲۰۱۴ آمده است، «ضابطه ۲: زنانی که مسئولیت مراقبت از کودکان را به عهده دارند باید اجازه پیدا کنند ترتیبات مراقبت از کودکان را فراهم کنند از جمله از طریق تعلیق دوره حبس به مدت قابل قبول جهت تأمین بالاترین منافع کودکان.»
هیچ یک از زندان های ایران انطباقی با استانداردهای بین المللی ندارد. با توجه به نیازهای ویژه بهداشتی و روحی زنان و با توجه به طبیعت زن ستیز رژیم ایران، فشار مضاعفی بر زنان زندانی وارد می شود و جدا کردن کودکان یکی از این موارد است.
