در۷۹مین کارزار سه شنبه های نه به اعدام، زندانیان در ۴۸ زندان و همچنین خانواده ها علیه موج جدید اعدامها اعتصاب و اعتراض کردند.
سهشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۴، زندانیان در ۴۸ زندان کشور بار دیگر در ۷۹مین هفته کارزار سه شنبه های نه به اعدام با اعتصاب غذا به موج تازه سرکوب و اعدامها واکنش نشان دادند.
این اعتراض سراسری تنها دو روز پس از اعدام ناگهانی و مخفیانه دو زندانی سیاسی، مهدی حسنی و بهروز احسانی اسلاملو، در زندان قزلحصار انجام گرفت؛ اقدامی که بدون اطلاع خانوادهها و بدون رعایت اصول دادرسی عادلانه صورت گرفت و موجی از خشم و محکومیت داخلی و بینالمللی را برانگیخت.
این کارزار در حالی ادامه دارد که همزمان با این اعدامها، سعید ماسوری، یکی از قدیمی ترین زندانیان سیاسی و چهرههای شناختهشده مقاومت در زندان، به طور تنبیهی به زندان زاهدان تبعید شده است.
در بیانیهای که از سوی زندانیان معترض منتشر شد، این اقدامات «تلاشی برای درهم شکستن مقاومت در قلب کارزار نه به اعدام» توصیف شده، اما تأکید شده که با وجود سرکوبهای گسترده، این جنبش اعتراضی همچنان با انسجام، امید و ارادهای خللناپذیر ادامه دارد.
زندانیان سیاسی با محکوم کردن حمله وحشیانه به زندان قزلحصار و اعدامهای اخیر، این اقدامات را نشانه «درماندگی رژیم ایران در مواجهه با بحرانهای داخلی و فشارهای جهانی» دانستند. آنان همچنین از مردم و نهادهای بینالمللی خواستند صدای مخالفت با اعدام را رساتر از همیشه فریاد زنند و به گسترش این کارزار یاری رسانند.
صدای خانوادهها: اعدام، تبعید و سرکوب دیگر کارساز نیست
۷۹مین هفته کارزار سه شنبه های نه به اعدام، خانوادههای زندانیان سیاسی نیز با حضور گسترده در شهرهای مختلف، حمایت پررنگ خود را از این حرکت اعتراضی ابراز کردند.
این خانوادهها که سالها را در بلاتکلیفی، محرومیت و رنج گذراندهاند، اکنون به چهرههایی کلیدی در گسترش صدای «نه به اعدام» تبدیل شدهاند. آنها با در دست داشتن تصاویر عزیزان خود و پلاکاردهایی با شعارهایی چون:
- «نه به اعدام»
- «زندانیان سیاسی را آزاد کنید»
- «از سهشنبههای نه به اعدام حمایت کنید»
بار دیگر اعلام کردند که صدایشان خاموششدنی نیست.
خانوادههای زندانیانی چون وحید بنیعامریان، پویا قبادی و اکبر دانشورکار با شرکت در تجمعات، افکار عمومی را نسبت به وضعیت اسفناک زندانها، شکنجه، تبعید و قطع ارتباط زندانیان با بیرون از زندان آگاه کردند.
