هلن فاستر اسنو (۲۱ سپتامبر۱۹۰۷- ۱۱ ژانويه ۱۹۹۷) روزنامهنگار پیشرو، نویسنده و متفکری سیاسی از ایالات متحده بود که با گزارشهای بیپروا و همدلی عمیقش، جایگاهی منحصربهفرد در تاریخ قرن بیستم یافت. او بیش از هر چیز به خاطر گزارشهای انقلابیاش از چین در دهه ۱۹۳۰ شناخته میشود که دیدگاهی بیسابقه از آغاز جنبش کمونیستی چین را به جهان غرب ارائه داد.
فاستر اسنو با نام مستعار نیم ویلز فعالیت میکرد و از مناطق جنگزده گزارش میفرستاد، با انقلابیونی چون مائو تسهتونگ و ژو انلای مصاحبه میکرد، و به همراه همسرش ادگار اسنو، در بنیانگذاری تعاونگرایی صنعتی چین (جنبش گونگهو) نقش کلیدی داشت—جنبشی که به کارگران روستایی چین قدرت عمل بخشید و در مقاومت علیه اشغال ژاپن نقشی مؤثر ایفا کرد.
هلن فاستر اسنو مدافع پرشور عدالت اجتماعی و تفاهم میان فرهنگها بود و بیش از بیست کتاب و مقاله نوشت، از جمله درون چین سرخ و ترانه آریران. نوشتههای او پلی میان شرق و غرب در دوران پرآشوب جهان بود.
در تجلیل از تلاشهایش در عرصه روزنامهنگاری، فعالیتهای انساندوستانه، و نقش در روابط چین و آمریکا، دوبار نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شد و از سوی دولت چین مورد تقدیر قرار گرفت.
هلن فاستر اسنو، صدایی بود برای حقیقت، همبستگی و دوراندیشی—زنی آمریکایی که در تغییر مسیر تاریخ بینالمللی نقشآفرین بود.
