در هشتادمین هفته «سهشنبههای نه به اعدام»، زندانیان در ۴۸ زندان و شهروندان در دهها شهر ایران علیه اعدام اعتراض کردند.
در روز سهشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۴، هشتادمین هفته از کارزار سراسری «سهشنبههای نه به اعدام» با مشارکت زندانیان در ۴۸ زندان کشور و همراهی شهروندان در دهها شهر ایران برگزار شد. این کارزار، که به نمادی از مقاومت در برابر ماشین سرکوب و اعدام در رژیم ایران بدل شده، این هفته نیز بار دیگر صدای اعتراض متحد زندانیان، خانوادهها و مردم ایران را به گوش جهانیان رساند.
زندانیان شرکتکننده در این حرکت اعتراضی، با اعلام اعتصاب غذا، به صدور و اجرای فزاینده احکام اعدام، قطع انگشتان سه زندانی در ارومیه، و ادامه بیخبری از وضعیت شمار زیادی از زندانیان سیاسی در واحد ۴ زندان قزلحصار پس از ضربوشتم وحشیانه آنان، اعتراض کردند.
اعتراضات در زندان با حمایت خانوادههای زندانیان سیاسی در شهرهای تهران، کرمانشاه، تبریز و سنندج همراه شد؛ خانوادههایی که با حضور در تجمعات خیابانی، خواستار لغو احکام ناعادلانه اعدام و آزادی عزیزانشان از جمله وحید بنیعامریان، پویا قبادی و اکبر دانشورکار شدند.
در هشتادمین هفته این کارزار، موج گستردهای از همبستگی مردمی بار دیگر نشان داد که جامعه ایران، با سابقهای بیش از یک قرن مبارزه برای عدالت و آزادی، در برابر سیاستهای سرکوبگرانه سکوت نکرده و خواست خود برای پایان دادن به مجازات اعدام را به صدایی رسا بدل کرده است.
تجمعات مردمی در دهها شهر از جمله تهران، مشهد، رشت، سنندج، شیراز، بوشهر، آستارا، تبریز، مشکینشهر، سقز، رباطکریم، گلپایگان، لاهیجان و اصطهبانات، گواهی روشن بر ایستادگی جامعه ایران در دفاع از حق زندگی و کرامت انسانی بود.
