زنان بیوه ایرانی اغلب مادران رنج کشیده ای هستند که زیر سایه نام همسرانشان به دنبال پیدا کردن هویت خود هستند.
بنا به گفته دبیرکل سازمان ملل متحد: در جوامعی که زنان را تنها وقتی که متأهل هستند در نظر می گیرند، بیوه ها اغلب یا نادیده گرفته می شوند یا انگی به آنها زده می شود، از این رو ۲۳ ژوئن را روز جهانی زنان بیوه نامیدند.
دبیرکل سازمان ملل به مناسبت این روز جهانی در سال۲۰۲۰ گفت: «مرگ شریک زندگی در هر زمانی می تواند بسیاری از زنان را از حق وراثت یا دارایی محروم کند.»
همه گیری کرونا این قشر از زنان را در امر حمایت از خود و خانواده هایشان به خطر بیشتری انداخته است. طبعاً این مشکلات برای زنان بیوه ایرانی تحت نظام زن ستیز آخوندی ضریب چند برابر می خورد.
برنامه هایی که در اهداف سازمان ملل قرار دارند شامل پایان دادن به قوانین تبعیض آمیز که زنان را از حقوق برابر با مردان محروم می کند، تضمین در دسترس قرار دادن حمایت های اجتماعی، تا زنان در وضع نابرابر قرار نگیرند. همچنین اطمینان از در نظر گرفته شدن و حمایت از زنان بیوه، هیچ گاه در برنامه های نظام زن ستیز آخوندی قرار نداشته و نخواهد داشت.
بیکاری مشکل بزرگ زنان بیوه ایرانی
به گفته برخی از متخصصین، یکی از مهم ترین و اصلی ترین دلایل مشکلات زنان بیوه نداشتن استقلال مالی و ناکافی بودن دستمزد و حقوق آنها برای اداره زندگی است. یکی از مشکلات بزرگ این زنان پیدا کردن کار مناسب است. در این شرایط زنان بیوه مجبور می شوند با دستمزد پایین تر از حقوق واقعی استخدام شوند یا مانند برده از آنها در کارگاه کار می کشند. این زنان از ترس بیکار شدن، شکایت خود را به هیچ ارگانی ارجاع نمی دهند. ضمن اینکه اگر هم ارجاع داده شود زنان در نظام زن ستیز ولایت فقیه از اولیه ترین حقوق خود محروم هستند.
زنان مطلقه نسبت به مردان متحمل آسیب بیشتری می شوند. آنها حتی در محیط کار خود نیز نمی توانند مانند دوران تأهل به راحتی کار کنند. برخی از افرادی که آنها را می شناسند با قصد سوء استفاده از این زنان درخواست های دوستی و یا ازدواج موقت به آنها را می دهند.
آمار غیر شفاف زنان بیوه ایرانی
به گزارش مرکز آمار ایران، حدود ۵میلیون و ۱۰۰هزار زن بیوه یا مطلقه وجود دارد. (روزنامه حکومتی جهان صنعت – ۳۱ شهریور ۹۹)
پیش از این روزنامه حکومتی شرق در تاریخ ۱۳ تیر سال ۱۳۹۰، این آمار را شش میلیون اعلام کرد.
این آمار متناقض هم مانند سایر آمارهای معضلات اجتماعی و اقتصادی در ایران از عدم شفافیت برخوردار است. یعنی در حال حاضر به طور دقیق مشخص نیست چه تعداد زن بیوه در ایران وجود دارد.
این در حالی است که آمارهای پراکنده درج شده در رسانه های رژیم نشان از فاجعه ای بزرگتر دارد.
معصومه آقاپورعلیشاهی یکی از زنان عضو مجلس در خرداد ۹۷ از وجود ۲۴هزار کودک بیوه زیر ۱۸ سال خبر داد. (خبرگزاری حکومتی رکنا – ۷ خرداد ۱۳۹۷)
شهربانو امامی عضو شورای شهر تهران نیز در سال ۹۶ فاش ساخت که آمار دختران بیوه زیر ۱۵ سال ۱۵هزار نفر می باشد. (خبرگزاری حکومتی ایلنا -۱۷ اسفند ۱۳۹۶)
مشکلات زنان بیوه ایرانی
زنان بیوه ایرانی به دلیل تحمل رنج زندگی دچار بیماری های جسمی و روحی فراوانی می شوند که اختلال قلبی عروقی، دیابت، سردردهای تنشی و … از آن جمله اند.
از طرف دیگر با بالا رفتن آمار طلاق در ایران و پایین آمدن سن طلاق در میان زنان و گرانی و افزایش هزینه تأمین زندگی و مشکلات بیکاری شاهد بالا رفتن آسیب های اجتماعی همچون دست فروشی، تکدی گری و … به طور خاص بین این گروه خاص از زنان یعنی زنان بیوه ایرانی هستیم. (سایت حکومتی عصر ایران – ۲ تیر ۱۳۹۹)
ایجاد تسهیلات برای اشتغال زنان و برداشتن موانع بر سر راه مشارکت اجتماعی و سیاسی زنان هیچ گاه هدف این رژیم نبوده و نیست؛ بلکه در تبلیغات خود یک سویه و غیر مسئولانه مبلغ سیاست ازدواج زودهنگام و فرزند آوری است.
تنها راه نجات زنان بیوه ایرانی حذف صورت مسئله این نظام زن ستیز از کشور پهناور و با فرهنگ ایران است.
