رژیم ایران همچنان به سرکوب شدید مخالفان سیاسی ادامه میدهد که نمونههای وحشتناک آن در پروندههای پخشان عزیزی، وریشه مرادی و سروناز احمدی به وضوح دیده میشود. این گزارشها شامل نقض شدید حقوق بشر، از جمله محکومیتهای ناعادلانه، بازداشتهای طولانیمدت و محرومیت از مراقبتهای پزشکی، علیه این زندانیان سیاسی در زندان اوین تهران است.
پرونده جدید علیه پخشان عزیزی به اتهام «شورش در زندان»
پخشان عزیزی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام در زندان اوین تهران، با اتهام «شورش در زندان» در پروندهای جدید که توسط شعبه سوم دادسرای زندان اوین گشوده شده، مواجه است. این اتهام مربوط به رویدادهای مربوط به دور دوم انتخابات ریاست جمهوری در خرداد ۱۴۰۳ است.
در تاریخ ۳ مرداد ۱۴۰۳، پخشان عزیزی، زندانی سیاسی کرد، روزنامهنگار و فارغالتحصیل رشته مددکاری اجتماعی، پس از تقریباً یک سال بازداشت توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد. دادگاه او را به جرم «بغی» (یعنی شورش مسلحانه) به دلیل عضویت در یک حزب مخالف کرد، گناهکار دانست. علاوه بر این، سه عضو خانواده او نیز به حبس محکوم شدند.
این حکم توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران صادر شد که او را به «بغی» از طریق همکاری با یک حزب مخالف کرد متهم کرد. علاوه بر این، عزیزی به چهار سال حبس به اتهام “عضویت در گروههای مخالف رژیم” محکوم شد.
این حکم در حالی صادر شد که عزیزی در طول هشت ماه بازداشت و بازجویی از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بود. محاکمه او در اردیبهشت ۱۴۰۳ برگزار شد و حکم در تاریخ ۲ مرداد ۱۴۰۳ به وکیل او ابلاغ شد.
همزمان، سه عضو خانواده او به اتهام «مساعدت مجرم برای فرار از محاکمه و محکومیت» هر کدام به یک سال حبس محکوم شدند.
بیش از یک سال بلاتکلیفی: ادامه بازداشت وریشه مرادی در زندان اوین
وریشه مرادی، دیگر زندانی سیاسی، بیش از سه ماه است که از تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم شده است. وریشه مرادی متهم به «بغی» به رغم گذشت بیش از یک سال از زمان بازداشتش در وضعیت بلاتکلیف در زندان اوین به سر میبرد.
مرادی در تاریخ ۱۰ مرداد ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی در حومه سنندج بازداشت شد. پس از اتمام فرآیند بازجویی، او در تاریخ ۵ دی ۱۴۰۲ از بازداشتگاه وزارت اطلاعات (معروف به بند ۲۰۹ زندان اوین) به بند زنان زندان اوین منتقل شد.
سروناز احمدی در شرایط بحرانی، محروم از درمان پزشکی
سروناز احمدی، فعال حقوق کودکان زندانی در اوین، به شدت نیاز به درمان پزشکی دارد. پزشک او اعلام کرده که وضعیتش بسیار بحرانی است و درخواست مرخصی پزشکی کرده است.
روز سهشنبه، ۲۳ مرداد ۱۴۰۳، احمدی به یک متخصص مغز و اعصاب خارج از زندان اوین منتقل شد. این متخصص که توسط قوه قضائیه منصوب شده بود، وضعیت او را بسیار بحرانی توصیف کرده و در نامهای به مقامات زندان درخواست مرخصی پزشکی اورژانس کرد. سروناز احمدی که یک سوم از حکم سه و نیم سالهاش را گذرانده، به طور قانونی واجد شرایط مرخصی پزشکی و آزادی مشروط است. با این حال، مقامات امنیتی از دسترسی او به این حقوق جلوگیری میکنند.
وضعیت شدید عصبی احمدی، از جمله تشنجها و انقباضات عضلانی شدید، در پی حمله نیروهای امنیتی به اعتصاب غذای زندانیان زن در بند زنان ایجاد شده است. او پیشتر پس از یک تشنج به بیمارستان طالقانی تهران منتقل شده بود.
سروناز احمدی در تاریخ ۸ اردیبهشت ۱۴۰۲، کمی قبل از روز جهانی کارگر، همراه با چندین فعال کارگری و صنفی در خانه محمد حبیبی، از فعالان صنفی اتحادیه معلمان، بازداشت و سپس به زندان اوین منتقل شد.
نقضهای مداوم و شدید حقوق بشر
این سه گزارش نشاندهنده نقض مداوم و شدید حقوق بشر علیه زندانیان سیاسی در ایران، به ویژه فعالانی که رژیم ایران را به چالش میکشند، است. پرونده پخشان عزیزی، وریشه مرادی و سروناز احمدی نشاندهنده انکار سیستماتیک حقوق دادرسی عادلانه، نمایندگی قانونی و مراقبتهای پزشکی توسط رژیم هستند و شرایط وحشیانه زندانهای ایران را به نمایش میگذارند.
رنج این زندانیان، که با بازداشت طولانیمدت، احکام سختگیرانه و نادیده انگاری تهدید جانی مواجه هستند، بیانگر سرکوب گستردهتری است که مخالفان در ایران با آن روبرو هستند. این موارد نیاز به توجه بینالمللی بیشتر و اقدام فوری برای رسیدگی به نقض حقوق اساسی در سیستم زندانهای ایران را نشان میدهد.
