مارینا ایوانونا تسوتایوا (۸ اکتبر ۱۸۹۲- ۳۱ اوت ۱۹۴۱) شاعر، نمایشنامهنویس و خاطرهنویس برجسته روس بود که اشعار قدرتمندش بازتابدهندهی آشفتگیهای عاطفی و بحرانهای سیاسی روسیه در اوایل قرن بیستم هستند. تسوتایوا با جسارت فرمی و شدت احساسی منحصر بهفرد، به یکی از چهرههای برجسته ادبیات مدرن روسیه تبدیل شده است.
مارینا ایوانونا تسوتایوا در مسکو و در خانوادهای اهل فرهنگ و دانش به دنیا آمد و از نوجوانی به سرودن و چاپ شعر پرداخت. مجموعههای اولیهاش مانند آلبوم شب ۱۹۱۰ و نشانهها ۱۹۱۶ توجه منتقدان را جلب کرد. تسوتایوا که خود شاهد انقلاب روسیه و جنگ داخلی بود، بخش بزرگی از زندگیاش را در تبعید گذراند — ابتدا در پراگ و سپس در پاریس — و در این دوران برخی از تاثیرگذارترین آثارش مانند شعر پایان و شعر کوه را خلق کرد.
آثار تسوتایوا اغلب حول مضامینی چون عشق، فقدان، تبعید و اشتیاق روحانی میچرخند و سرشار از صراحت احساسی و زبان شاعرانه تیزبینانه هستند. او علاوه بر شعر، خاطراتی از شاعران همدورهاش همچون آنا آخماتووا و راینر ماریا ریلکه نوشت و مقالاتی دربارهی روند خلاقانه سرودن ارائه کرد.
مارینا ایوانونا تسوتایوا در سال ۱۹۳۹ به اتحاد جماهیر شوروی بازگشت، اما با سرکوب، فقر و تراژدی شخصی مواجه شد. او در سال ۱۹۴۱ دست به خودکشی زد و میراثی از پایداری و نبوغ شاعرانه بر جای گذاشت که همچنان در سراسر جهان طنینانداز است.
