ادیت لوئیزا کاول (۴ دسامبر۱۸۶۵- ۱۲ اکتبر۱۹۱۵) پرستار پیشگام، انساندوست و قهرمان جنگ جهانی اول از بریتانیا بود که شجاعت و شفقت بیمانندش اثری ماندگار در تاریخ پزشکی و مبارزه برای عدالت برجای گذاشت. او در اسواردستون، نورفک به دنیا آمد و در لندن آموزش پرستاری دید. سپس به عنوان سرپرست نخستین مدرسه پرستاری در بلژیک منصوب شد. در روزگاری که نقش زنان عمدتاً به امور خانه محدود بود، کاول راهی قدرتمند در عرصه مردسالار پزشکی گشود و مدافع استانداردهای بالاتر و آموزش حرفهای برای زنان شد.
با آغاز جنگ جهانی اول، کاول در بلژیکِ اشغالشده به دست نیروهای آلمانی ماند و با به خطر انداختن جان خود، بیش از ۲۰۰ سرباز متفقین را پنهان کرده و در فراری دادن آنان به هلند بیطرف یاری داد. اقدامات او، برخاسته از باورهای اخلاقیاش و نه تعهد سیاسی، هم قانون دشمن را به چالش کشید و هم انتظارات سنتی از زنان بهعنوان مراقبان منفعل را زیر سؤال برد. نیروهای آلمانی او را دستگیر کردند و در ۱۲ اکتبر ۱۹۱۵ در برابر جوخه آتش قرار دادند. واپسین سخنانش گواهی بر ایمان مسیحیاش و باور به وظیفهای جهانی بود:
«میهندوستی کافی نیست. نباید نسبت به کسی نفرت یا کینهای در دل داشته باشم.»
میراث کاول امروز همچون نمادی از شجاعت زنانه، ایستادگی اخلاقی و قدرت تحولآفرین مراقبت در دل بحران باقی مانده است. او تنها یک پرستار نبود؛ نیرویی اخلاقی بود که معنای زن بودن در زمان جنگ را دگرگون کرد. اکنون مجسمهها، بیمارستانها و بنیادهایی در سراسر بریتانیا و اروپا به نام او نامگذاری شدهاند؛ به احترام زنی که زندگیاش در تلاقی شفقت، شجاعت و عدالت درخشید.
