ریحانه انصاری نژاد، فعال کارگری و زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین، روز دوشنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۴، در حالی از اعزام به بیمارستان طالقانی برای انجام سونوگرافی و بررسی وضعیت تیروئید بازماند که شرایط جسمیاش نیاز فوری به رسیدگی پزشکی دارد. این محرومیت به دنبال مخالفت او با شرط تحقیرآمیز «انتقال با دستبند» از سوی مسئولان زندان اعمال شد.
پس از مخالفت ریحانه انصاری نژاد با انتقال همراه با دستبند، مسئولان نهتنها اعزام ریحانه انصاری نژاد را لغو کردند، بلکه او را وادار کردند تا فرم انصراف رسمی از اعزام را امضا کند.
انصاری نژاد در اعتراض به این رفتار غیرانسانی، از محرومیت سیستماتیک زندانیان زن از مراقبتهای پزشکی مناسب در زندان قرچک انتقاد کرده و تأکید کرده که با وجود دردهای شدید و بیحسی در ناحیه دست، هیچگونه خدمات تخصصی پزشکی برای او فراهم نشده است.
ریحانه انصاری نژاد که پس از تخریب بخشی از بندهای زندان اوین در جریان انتقال دستهجمعی و ناگهانی زندانیان سیاسی زن، به قرچک منتقل شده، از آبانماه ۱۴۰۲ دوران محکومیت خود را سپری میکند. انصاری نژاد در مرداد همان سال، از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به چهار سال حبس تعزیری به اتهام «اجتماع و تبانی بهقصد اقدام علیه امنیت ملی» محکوم شد. همچنین بر اساس حکم تکمیلی، به مدت دو سال از عضویت در احزاب و گروهها، فعالیت رسانهای و خروج از کشور محروم شده است.
