نامهایی که هرگز نباید فراموش شوند
زنان در قیام دیماه ۱۴۰۴ در ایران نقشی محوری و شجاعانه ایفا کردند؛ دوشادوش مردان و اغلب در صف مقدم. از جوان تا سالخورده، از مادران تا دختران، در بازه سنی ۱۳ تا ۶۶ سال؛ از پرستاران و خانهداران تا دانشجویان و مهندسان؛ زنانی از همه مناطق و اقوام کشور به میدان آمدند. برخی حتی فرزندان خردسال خود را نیز همراه داشتند.
بارها زنان پیشگام اعتراضها شدند و شعارهایی چون «مرگ بر خامنهای»، «مرگ بر دیکتاتور» و «امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه» را طنینانداز کردند.
آنان بارها در برابر سپاه پاسداران و دیگر نیروهای سرکوبگر ایستادند و مقاومت کردند؛ مقابل خودروهای آبپاش ایستادند، خیابانها را بستند و از عقبنشینی سر باز زدند. بهای این شجاعت، برای بسیاری، جان بود.
قیام قهرمانانه زنان و مردان ایران با خشونتی افسارگسیخته پاسخ داده شد. معترضان بیشماری که در سراسر کشور به خیابانها آمده بودند، هدف کشتاری گسترده قرار گرفتند.
به دستور علی خامنهای، نیروهای سرکوبگر امنیتی به قصد کشت آتش گشودند. تکتیراندازان سر، قلب و چشمان معترضان را هدف گرفتند. از بامها و پلهای عابر پیاده، رگبار گلوله بر سر غیرنظامیان بیدفاع، پیر و جوان، فرو ریخت و شلیک کور میکردند.
به اعتراف خود خامنهای، «چند هزار نفر» کشته شدند. سازمان مجاهدین خلق ایران اعلام کرد بیش از ۵۰ هزار نفر بازداشت شدند.
این سازمان همچنین نام و هویت ۲۵۷۲ تن از جانباختگان سرکوب خونین قیام دیماه ۱۴۰۴ را راستیآزمایی و منتشر کرده است. در میان قربانیان شناساییشده، ۲۸۶ زن و ۱۷۲ کودک و نوجوان زیر ۱۸سال دیده میشوند.
در این چارچوب، کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران فهرست زیر از زنان و دخترانی را منتشر میکند که در پیکار برای آزادی و برابری در قیام دیماه ۱۴۰۴ جان خود را از دست دادند؛ زنانی که نماد اراده ملتی هستند که برای آزادی برخاسته است.
این فهرست با شناسایی نامهای بیشتر، بهروزرسانی خواهد شد.
