روز شنبه، ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ ، به مناسبت سالگرد انقلاب ضد سلطنتی ۱۳۵۷، ایرانیان آزادیخواه راهپیمایی و تجمع باشکوهی را در دروازه براندنبورگ برلین برگزار کردند. این تجمع در همبستگی با قیام سراسری مردم ایران و برای بزرگداشت شهدای قیام دیماه ۱۴۰۴ برگزار شد. در این گردهمایی، جوامع ایرانیان خارج از کشور، حامیان تغییر دموکراتیک و چهره‌های سیاسی بین‌المللی گرد هم آمدند تا همه اشکال دیکتاتوری، چه سلطنتی و چه مذهبی، را رد کنند و از آینده‌ای دموکراتیک که توسط خود مردم ایران شکل می‌گیرد، حمایت کنند.
خانم زابینه لویت‌هویزر-شنارنبرگر سیاستمدار برجسته آلمانی و وزیر سابق دادگستری آلمان یکی از سخنرانان این گردهمایی بودند.
زابینه لویت‌هویزر شنارنبرگر: زنان ایران باید بتوانند بدون ترس از ناپدید شدن در شکنجه‌گاه‌ها، در خیابان‌ها حضور یابند
خانم رجوی عزیز، جناب شارل میشل گرامی، جناب پیتر آلتمایر عزیز، و دوستان گرامی که برای مبارزه در راه یک ایران آزاد و بیان صریح دیدگاه‌های خود به افکار عمومی در اینجا گرد هم آمده‌اید؛ از شما صمیمانه سپاسگزارم.
ما در جای درستی ایستاده‌ایم: در کنار «دروازه براندنبورگ». اینجا همان‌جایی است که آرزوهای میلیون‌ها انسانی که در آلمان تقسیم‌شده تحت سرکوب بودند، به حقیقت پیوست؛ کسانی که سرکوب می‌شدند، حق بیان نظراتشان را نداشتند و زندانی می‌شدند. و ما می‌دانیم که امروز در ایران، مردم بازداشت، شکنجه، کشته و اعدام می‌شوند، تنها به این دلیل که برای مطالبه آزادی به خیابان‌ها می‌آیند. آنچه این رژیم آخوندی به شکلی جنایتکارانه و وحشیانه علیه شهروندان خود در ایران اعمال می‌کند، به هیچ وجه قابل تحمل نیست.
دوستان عزیز، به همین دلیل است که ما امروز اینجا هستیم. ما اینجاییم چون آنچه در هفته‌های اخیر بر مردم ایران گذشته است، نباید به فراموشی سپرده شود. اتفاقات زیادی در جهان رخ می‌دهد و گاهی برخی مسائل به حاشیه رانده می‌شوند؛ اما ما باید هر روز شجاعت مردم ایران را در نظر داشته باشیم که چگونه به خیابان‌ها آمدند و جان خود را برای مبارزه در راه تغییر رژیم به خطر انداختند. شعار آن‌ها این است: «مرگ بر حکومت آخوندی»، «پیش به سوی آزادی» و «حق زندگی به شیوه‌ای که خود می‌خواهند.»
بله دوستان، تحقق این خواسته‌ها بیش از هر زمان دیگری ضروری است. دقیقاً همان چیزی که خانم رجوی مطالبه می‌کند و شما خواهان آن هستید: آزادی بیان، آزادی تجمع، انتخابات آزاد، جدایی دین از سیاست، و پایان دادن به سرکوب مذهبی با ادعای مطلق‌گرایی که دیگر غیرقابل‌تحمل شده است. و سرانجام، برخورداری زنان از این حق که آن‌گونه که می‌خواهند زندگی کنند، درس بخوانند، تحصیل کنند و بدون حجاب اجباری و بدون ترس از ناپدید شدن در شکنجه‌گاه‌ها برای سالیان متمادی، در خیابان‌ها حضور یابند.
ما برای این هدف اینجا هستیم. پیامی کاملاً روشن برای آخوندها داریم: شما هیچ جایگاهی در این جهان ندارید. این رژیم باید توسط تمام کشورها منزوی شود. منزوی به این معنا که این رژیم یک «دولت مطرود» باشد، به طوری که دیگر هیچ‌کس جرأت نکند با آخوندها سر یک میز بنشیند. در حال حاضر، برخی در حال مذاکره هستند؛ در عمان با ایرانی‌ها و آمریکایی‌ها درباره توافق هسته‌ای گفتگو می‌شود. اما اگر قرار است گفتگویی صورت گیرد، اولین موضوعی که باید در آن مطرح شود چیست؟ نخستین خواسته باید این باشد: «زندانیانی را که در ایران به دلیل حضور مسالمت‌آمیز در خیابان برای آزادی دستگیر شده و با خشونت قتل‌عام شدند، فوراً آزاد کنید.» این باید پیش‌شرط هرگونه گفتگویی باشد.
بنابراین، پیام ما از اینجا این است: نمی‌توان به مذاکرات ادامه داد و سپس به روال عادی بازگشت. اکنون باید گام‌های قاطعی برداشته شود تا رژیم جنایتکار آخوندی تحت فشارهای بسیار شدیدتری قرار گیرد؛ مسلماً از طریق تحریم‌ها، و به ویژه تحریم‌های هدفمند. همچنین با متوقف کردن جریان‌های مالی که همچنان پول به جیب آخوندها سرازیر می‌کند. تمام این اقدامات را می‌توان بدون درگیری نظامی انجام داد و فشار بر آخوندها را افزایش داد. تنها از این طریق است که می‌توان به تحقق چشم‌انداز شما، خانم رجوی عزیز، و شما اعضای شورای ملی مقاومت، کمک کرد تا به واقعیت بپیوندد.
حضور امروز شما در اینجا و پیامی که برای ایرانی آزاد و برقراری یک جمهوری دموکراتیک با خود آورده‌اید، امیدبخش است. نه به جمهوری اسلامی؛ نه به این آخوندها، که نشان دادند جان انسان‌ها برایشان ارزشی ندارد و تنها به قدرت می‌اندیشند. مردم ایران سزاوار چنین وضعیتی نیستند.
از حمایت و حضور شما صمیمانه سپاسگزارم. برایتان بهترین‌ها را آرزومندم. ما آنچه در ایران می‌گذرد را فراموش نمی‌کنیم و تلاش خواهیم کرد تا این مسائل را همواره در معرض افکار عمومی در اروپا، آلمان و فراتر از آن قرار دهیم.
با سپاس فراوان، با آرزوی موفقیت و پیروزی.
