همزمان با روز جهانی خشونت علیه زنان، دو تن از زنان زندانی سیاسی که موفق به خروج از ایران شده اند در جلسه ای در پاریس ماجرای شکنجه ها و بدرفتاری ها در زندانهای رژیم ایران را شرح دادند.
این جلسه با عنوان «فراخوان به عدالت، محاكمه عاملان جنايت عليه بشريت در ايران و سوریه» روز ۲۶ نوامبر (۶ آذر) در مرکز کنفرانس موتوآلیته پاریس برگزار شد. سخنران اصلی این جلسه خانم مریم رجوی، رئيس جمهور برگزيده مقاومت ايران، بود و شماری از شخصیت ها و حقوقدانها و متخصصین حقوق بین الملل و جنایت علیه بشریت در این جلسه شرکت و سخنرانی کردند. همچنین چهار تن از زندانیان سیاسی که به تازگی از کشور خارج شده اند، برای حضار سخنرانی نمودند.
جلسه با سخنان افتتاحیه شهردار منطقه ۵ پاریس، خانم فلورانس برتو آغاز شد. او گفت: «طی سال گذشته حدود هزار نفر در ایران اعدام شده اند. ما باید تمام قوا علیه نقض حقوق بشر توسط رژیم آخوندی مبارزه کنیم.»
مدیر جلسه خانم سیلوی فاسیه از منتخبان مردم فرانسه بود. وی خانم رجوی را معرفی و از او دعوت کرد که به روی صحنه بیاید.
خانم رجوی صحبتهای خود را بر جنایات رژیم ملایان در ایران و سوریه متمرکز کرده بود و در بخشی از سخنان خود گفت:
«در حاکمیت آخوندها، ناله‌های بسیاری در گلوها شکسته شده، خون‌های بسیاری به‌ناحق ریخته شده و حق‌های بی‌شماری پایمال شده است. حالا زمان دادخواهی است، یعنی زمان احیاي همة آن خون‌ها و حق‌ها و البته بالاترین حق، که حق آزادي و حاکمیت مردم ایران است.»
سپس خانم رجوی خواسته های مردم و مقاومت ایران از جامعه بین المللی را برشمرد: «خواست ما فقط این است که سیاست امتیاز دادن به‌رژیم ولایت فقیه را متوقف کنید. خواست ما این است که سكوت و بي‌عملي در مقابل جنايات این رژیم در ايران و منطقه دیگر نباید ادامه پیدا کند. به‌جای آن، مبارزه مردم ایران را برای کسب آزادی محترم بشمارید.»
مریم رجوی سپس مداخلات رژیم تهران در سوریه و کشتار مردم بیگناه آن کشور را تشریح نمود و اعلام کرد، «رودر روی آخوندها ما و مردم‌مان در کنار ملت شجاع و سرفراز سوریه ایستاده‌ایم. کودکان معصومشان فرزندان ما هستند و از پریشانی آنها در رنجیم. بر ویرانی شهرهایشان اشک می‌ریزیم و از بی‌پناهی آوارگانشان مضطربیم.»
خانم اینگرید بتانکور، سناتور و کاندید سابق ریاست جمهوری در کلمبیا که خود مدتی گروگان بوده، سخنرانی خود را به زندانی مقاوم مریم اکبری منفرد اختصاص داد. وی ضمن تشریح وضعیت مریم اکبری منفرد و فشارهایی که در زندان به او وارد می شود، گفت، «مریم اکبری زن خیلی شجاعی است که وقتی هنوز در چنگال رژیم است دادخواهی می کند. او چیزی را می خواهد که ما باید برای او می کردیم. ما باید مریم را الگوی خودمان قرار بدهیم و راه و رسم او را ادامه بدهیم… روزی مریم اکبری با ما خواهد بود و همدوش ما برای عدالت خواهد جنگید. یک روز رهبران رژیم ایران بهای جنایاتی که مرتکب شده اند را خواهند پرداخت و به محاکمه کشیده خواهند شد.»
سخنران بعدی خانم شبنم مددزاده بود. وی از زندانیان سیاسی است که موفق به خروج از کشور و پیوستن به مقاومت شده است. خانم مددزاده دانشجوی سال سوم رشته علوم کامپیوتر دانشگاه تربیت معلم تهران بود که به خاطر مشارکت فعال در جنبش دانشجویی در سال ۸۸ در سن 21 سالگی دستگیر و به 5 سال زندان محکوم شد و ۶ سال را در زندانهای اوین (تهران) گوهردشت (کرج) در اسارت به سر برد. وی به خاطر افشاگریهایش از زندان بارها به سلولهای انفرادی و به زندان مجرمان عادی از جمله زندان مخوف قرچک ورامین فرستاده شد. مقاومت او باعث تشديد فشارها بر او و خانواده اش گرديد. يك خواهر و یک برادر خانم مددزاده به نامهای مهدیه و اکبر مددزاده در ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ (8 آوريل 2011) توسط نيروهاي دولت عراق كه به درخواست رژيم ايران به كمپ اشرف حمله كردند به شهادت رسیدند.
شبنم مددزاده در سخنرانی خود گفت: «تمام لحظات سخت و جانکاه مثل لحظه اعدام هم بند عزیزم شیرزن کردستان شیرین علم هولی را به پایداری اشرفیها پیوند می زدیم و آنها الهامبخش ما در ایستادگی و پایداری بودند…
من امروز در جمع شما، صدای حق خواهی و عدالت طلبی زندانیان سیاسی مبارز و مقاوم زندانهای ایران هستم. صدای هم وطنان مسیحی و بهایی که رژیم آنها را به خاطر اعتقاداتشان زندانی می کند، صدای زنان مقاوم در زندان…
خطاب به تمامی کشورهای اروپایی و مجامع بین الملل می گویم، … مردم ایران رابطه و معامله با این رژیم را محکوم می کنند و این پیام را دارند که با ادامة این رابطه و با سکوت شما، چوبه های دار جدیدی در خیابان های ایران برافراشته می شود. قیمت حقیقی معاملات شما، خون انسانها است. مردم ایران یقین دارند که سرنگونی این رژیم که کمر به نابودی انسان و انسانیت بسته به دست سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت محقق خواهد شد.»
یکی دیگر از سخنرانان برنامه خانم فاطوماتو دیارا، قاضی دادگاه جنایی بین المللی از سال ۲۰۰۳تا ۲۰۱۴ بود. خانم دیارا به تشریح تجاربش در رابطه با جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت در سایر کشورها پرداخت و گفت: «اما جنایاتی که در ایران رخ داده خارج از تصوراست. این جنایات تهدید صلح و امنیت جهانی بوده و بسیار خطرناک هستند. این جنایتکاران نباید مصونیت داشته باشند و جامعه بین المللی باید آنها را مجازات کند. آشکار است که در سطح داخلی کاری صورت نخواهد گرفت. بنابر این، به عهده ما است که کاری انجام بدهیم. ما در شرایطی هستیم که این جنایات باید توسط دادگاه جنایی بین المللی مجازات شوند. اگر این جنایات در ایران مجازات نشوند این یک شرمساری ابدی برای جامعه بین المللی خواهد بود».
در یکی از بخشهای دیگر برنامه خانم فریده گودرزی از شاهدان قتل عام 30هزار زندانی سیاسی در سال 67، سخنرانی کرد. همسر وی بهزاد افصحی، خواهر و برادرش فریبا و پرویز گودرزی، به خاطر هواداری از مجاهدین در سالهای 63 و 67 به شهادت رسیدند. او فرزند خود ایمان را در زندان به دنیا آورد و به مدت 5.5 سال در زندان همدان تحت شکنجه های وحشیانه قرار گرفت. وی شهادت داد که ابراهیم رئیسی دادستان وقت بیدادگاه همدان و یکی از اعضای هیأت مرگ در تابستان 67 در صحنه های شکنجه او حضور داشته است. ابراهیم رئیسی هم اکنون از بالاترین مقامات رژیم است و از او به عنوان جانشین خامنه ای نام برده می شود و او را به خاطر خدماتش به تولیت آستان قدس رضوی که یک امپراطوری اقتصادی با ثروتی افسانه ای است گمارده اند.
خانم گودرزی که به همراه فرزندش ایمان افصحی در این جلسه شرکت کرده بود خطاب به خانم رجوی گفت: «من به اینجا آمده‌ام برای پیوستن به جنبش دادخواهی خون 120هزار شهید مجاهد و مبارز خلق از جمله برادر، خواهر، همسر و بهترین دوستانم. با فراخوان شما من و ما توان پیدا کرده‌ایم که به دادخواهی خون عزیزانمان برخیزیم. تا تک تک جنایتکاران این رژیم خونخوار را به پای میز عدالت بکشانیم».
سخنران دیگر جلسه خانم جیلیا سانه، وکیل مجرب حقوق بین الملل از انگلستان بود. وی ضمن سپاسگزاری از امکان سخنرانی در این کنفرانس، گفت، «داستانهایی که (در این جلسه) از رنج مردم ایران شنیدم برای من فوق العاده تکاندهنده بود. داستانهای برخی سخنرانان و شهامت آنها به واقع الهامبخش بود.»
خانم سانه گفت قتل عام سال ۶۷ «یک مصداق روشن از تروریسم دولتی، قساوت حکومتی و وحشیگری دولتی» و تعرض به اصل مفهوم انسانیت است.
خانه سانه افزود امروز متن حکم قتل عام وجود دارد. بالاترین مقامات حکومتی در جریان آنچه اتفاق می افتاد قرار داشتند و بنابراین نیاز هست که در این باره حسابرسی وجود داشته باشد.
خانم سانه افزود: «ما هم قوانین مناسب برای محاکمه (عاملان) را داریم و و یک جامعه تبعیدی بسیار سازمانیافته و سرسخت وجود دارد که آمادگی و اشتیاق برعهده گرفت این چالش را دارد. پس فکر می کنم پیام من برای شما این باشد که تسلیم نشوید.»
