روز شنبه ۱۴ فروردین ۱۴۰۰ دو زن بهائی به زندان بندرعباس منتقل شدند تا دوره حبس خود را سپری کنند.
دادگاه انقلاب بندرعباس مارال راستی و مهناز جان نثار را به «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» متهم و هر یک را به دو سال حبس محکوم کرد.این دو زن بهائی به همراه شش شهروند بهائی دیگر ابتدا در بهار ۱۳۹۶ بازداشت شدند ولی بعداً به طور موقت و به قید وثیقه آزاد شدند.
در یک رویداد مشابه، واحد اجرای احکام دادسرای مشهد روز شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، تنها یک هفته پس از شروع سال نو، ۵ زن بهائی را احضار کرد. واحد اجرای احکام به این افراد دستور داد که ظرف ۱۰ روز خود را به این واحد معرفی کنند وگرنه حکم جلب آنها صادر خواهد شد.
این پنج زن بهائی عبارتند از نغمه ذبیحیان، نکیسا حاجی پور، نیکا پاکزادان، فرانه دانشگری و ساناز اسحاقی که باید جهت تحمل حبس یک ساله خود در زندان مرکزی مشهد که به زندان وکیل آباد نیز شهرت دارد، خود را معرفی کنند.
این پنج زن بهائی برای اولین بار در ۲۴ آبان سال ۱۳۹۴ بازداشت شدند.
دادگاه انقلاب مشهد آنها را به «تبلیغ علیه نظام از طریق تبلیغ آئین بهائی» متهم و هر یک را به یک سال حبس تعزیری محکوم نمود. متعاقباً دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی این حکم را تأیید کرد.
جامعه بهایی در ایران تحت سرکوب شدید قرار دارد. بهاییان با اقداماتی نظیر تخریب قبرستان، دستگیری خودسرانه، حمله به منازل و ضبط اموال، اخراج از کار و سلب حقوق مدنی، از سوی حاکمیت مواجه بوده اند. متخصصین بهایی از انتصاب در شغلهای دولتی محروم شده اند و به دلیل اعتقاداتشان در استخدام از جانب شرکتهای خصوصی نیز مورد تبعیض قرار میگیرند.
طی سالی که گذشت دست کم ۲۶ زن تنها به دلیل اعتقاد به آیین بهائیت به احکام حبس تعزیری محکوم شدند. اغلب این احکام بالای ۶ سال می باشد.
حداقل ۲۶ زن به دلیل بهایی بودن به مراکز امنیتی یا دادگاه های قوه قضائیه احضار شدند و ۱۷ زن بهایی از تحصیل محروم شدند. در مورد زنان مسیحی نیز دست کم ۱۵ زن مسیحی شامل احکام حبس و احضار و بازداشت بودند.
