روز شنبه ۲ اسفند ۱۴۰۴ (۲۱ فوریه ۲۰۲۶)، در آستانه ۸ مارس روز جهانی زن، کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران میزبان یک کنفرانس بین المللی با عنوان «رهبری زنان، ضرورت یک ایران آزاد و جمهوری دموکراتیک» در پاریس بود. در این کنفرانس که با حضور زنان قانونگذار، دانشگاهیان ، متفکران و شخصیت های برجسته سیاسی برگزار شد، سخنرانان بر مسئله مشارکت سیاسی و رهبری زنان به عنوان عنصر تعیین کننده در یک جامعه دموکراتیک انگشت گذاشتند.
پروفسور دانا هیوز، استاد گروه مطالعات جنسیت و زنان از آمریکا در این جلسه سخنرانی کرد.
دانا هیوز: تمامی سخنرانان به وضعیت حقوق زنان تحت نظام آپارتاید جنسی پرداختند
امروز صبح، پنلی درباره نقش زنان در دستیابی به آزادی برای زنان در ایران داشتیم. ۱۴ سخنران از کشورهای اروپایی، کانادا و ایالات متحده در این نشست حضور داشتند. سخنرانان متخصصانی بسیار شایسته بودند؛ بسیاری از آنها وکیل و دارای سوابق پارلمانی هستند. همانطور که اینجا شنیدید، بسیاری از این زنان برجسته زندگی خود را وقف دستیابی به عدالت، بهویژه برای زنان، کردهاند. همگی آنها از دانش خود درباره ایران و تخصصشان در زمینه وضعیت زنان در ایران سخن گفتند.
تقریباً تمامی سخنرانان درباره وضعیت حقوق زنان در ایران، بهویژه در سایه رژیم آپارتاید جنسیتی، صحبت کردند. آنها جزئیاتی از فقدان حقوق فردی و خانوادگی زنان ارائه دادند. این محرومیت از حقوق اغلب با رویکردی توصیفی و دقیق بیان شد. چندین سخنران به آمار بالای اعدام زنان و خشونت علیه آنان اشاره کردند. برخی به دلیل فعالیتهایشان اعدام شدهاند و برخی دیگر به دلیل ارتکاب یا دخالت در خشونتهای خانگی که در آن برای دفاع از خود مرتکب قتل شده بودند.
ضرورت پاسخگویی، همبستگی زنان و مسیر تغییر
یکی از خانمها بهروشنی درباره ضرورت پاسخگویی در قبال جنایات و نیاز به حاکمیت قانون سخن گفت. او با اشاره به فقدان سازوکارهای داخلی در ایران برای ایجاد پاسخگویی، بر اهمیت سازوکارهای بیرونی و چگونگی حمایت از آنها، چه از طریق نظارت بر حقوق بشر و چه از طریق قوانین بینالمللی حقوق بشر، تأکید کرد.
تمامی سخنرانان درباره نقش رهبری زنان در سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت بحث کردند و همگی با شور و اشتیاق از خانم مریم رجوی و نقشی که ایشان در رهبری و شکلدهی به ایدههای آزادی و توانمندسازی زنان ایفا کردهاند، حمایت کردند.
سخنرانان نیاز شدیدی به همبستگی میان زنان میبینند. یکی از خانمها خواستار همدلی بیشتر با زنان شد و بیان داشت که اگر ما از همدلی و همبستگی برای همکاریهای بینالمللی جهت مبارزه با استبداد و نبود حاکمیت قانون استفاده کنیم، میتوانیم به سوی تغییری حرکت کنیم که منجر به برقراری بیشتر حاکمیت قانون در سطوح ملی و بینالمللی شود.
ما همچنین سخنان یکی از زندانیان سیاسی سابق در ایران را شنیدیم. او بازگو کرد که سه ماه را در سلول انفرادی گذرانده و شکنجه شده است. او به این درک رسیده بود که ما به فهمی انتقادی از آزادی بر پایه تجربیات و حقوق زنان نیاز داریم. وی از خانم مریم رجوی و تمامی زنان مجاهد به خاطر پایداریشان تجلیل کرد. او گفت که باید زنان بیشتری به واحدهای مقاومت (کانونهای شورشی) در ایران بپیوندند، زیرا همانطور که تأکید کرد: «ما میتوانیم و باید.»
خانم دولت نوروزی نیز درباره فریبکاریهای تهاجمی پسر شاه، رضا پهلوی، صحبت کردند. هیچکس دیگری به این موضوع اشاره نکرده بود، اما ایشان خلاصه بسیار خوبی از مشکلاتی که به دلیل استفاده او از رسانههای اجتماعی و رباتهای مجازی با آن مواجه هستیم، ارائه دادند.
و در نهایت، ما باید از جامعه جهانی بخواهیم که حق مردم ایران برای تغییر رهبری (رژیم) خود را به رسمیت بشناسد. این احتمالاً مهمترین موضوع بود. سپاسگزارم.
