زندانی سیاسی مریم اکبری منفرد در نامه سرگشاده ای که ۱۲ روز پیش از زندان به بیرون فرستاده شده معاون دادستان تهران را به خاطر آزار و تهدید دخترش که برای گرفتن اجازه ملاقات با مادرش به او مراجعه کرده بود، به شدت مورد انتقاد قرار داد.
خانم اکبری در نامه جسورانه خود نوشت، «امروز ۲۹ آبان ۹۵ بود که بعد از یک ماه و اندی با دخترم زهرا ملاقات داشتم. زهرا گفت مامان اگر تو دلت برای من تنگ نشود و تحمل کنی، من هم می توانم تحمل کنم. دلم نمی خواهد برای دقایقی ملاقات با این‌ها روبرو شوم و توهین‌های اینجا را بشنوم. گفتم چی شده مادر؟ گفت روز دوشنبه که برای گرفتن ملاقات رفتم دفتر دادستانی، آقای حاجیلو خیلی عصبانی بودند. برخورد بدی داشتند و گفتند این دروغ‌ها چیست که پدر و مادرت می‌گویند؟»
خانم اکبری بعد از بازگشت به بند خواستار ملاقات با حاجیلو می شود، اما در پاسخ این پیام به دست او میرسد که، «این خانواده روندشان دروغ‌گویی است.»
در پاسخ به این پیام خانم اکبری نوشت، «آن شخص که دروغگو و حیله‌گر است، نظام و حکومت شماست که با تنگ نظری و اعمال محدودیت ها، سی وچند سال است به نام اسلام و شریعت علی، جنایاتی کرده که نظیر آن هرگز در هيچ رژيمي نشده است. سی و چند سال سعی کرده اید با برچسب زنی های متفاوت با نیرنگ و دروغ به هر حزب و گروه و سازمانی، اعمال خود را توجیه کنید… روند خانوادگی من روشن است. مبارزه برای عدالت و مبارزه با عداوت…. خانواده من نه کسی را کشته است. نه اختلاس و دزدی کرده اند و نه مداح بوده اند… (شما هستید که) شجاعت روبرو شدن با مرا ندارید و دخترم را به چالش می کشید. برای من که خانواده ام به تمامی درخون غلطیده اند، جایی برای دروغ نمانده. دروغ گفتن از آن شماست. از جنس شماست. شمایید که برای حفظ قدرت و مقام متوسل به هر دروغ و نیرنگ و حیله و ظلم می شوید.»
