یک پرستار دلسوز و مهربان
مائده جوانفر پرستار ۲۸ ساله و زاده رامسر بود.
او در سال ۱۳۹۱ با رتبه برتر کنکور وارد دانشکده پرستاری گیلان شد و در بیمارستانی در رشت مشغول به کار بود.
وی به شغل پرستاری علاقه بسیاری داشت و ۸ سال سابقه کار داشت. وی در دوران کرونا به رغم حقوق پایین چند شیفته و خستگی ناپذیر در کنار بیماران و به مداوای آنها مشغول بود.
سه شنبه شب ۳ آبان ۱۴۰۱ اعتراضات در خیابان های رشت شدت گرفت. مأموران امنیتی در خیابان به مردم شلیک می کردند. ناگهان جوانی در نزدیکی مائده در اثر اصابت گلوله به زمین افتاد. مائده جوانفر که پرستاری دلسوز بود برای کمک به سمت جوان مجروح شتافت که ناگهان مأموران بسیج و پاسدار به او حمله کرده و با مشت به صورت او می کوبیدند. آنها مائده را به قدری زدند که او همانجا از دنیا رفت.
مأموران امنیتی پیکر بی جان مائده جوانفر را با خود بردند. ساعت ۱۰ صبح روز بعد آنها با خانواده جوانفر تماس گرفته و گفتند که مائده عصر روز قبل در یک تصادف در جاده تهران به رشت کشته شده و برای تحویل گرفتن جنازه به قزوین بروند. در آنجا خانواده اش دیدند که سرش سالم است اما زیر چشمش کبود و جای مشت بود.
در گزارش پزشک قانونی علت مرگ بر اثر ضربه به سر نوشته شده بود.
نیروهای امنیتی فقط به شرط این که خانواده مائده جوانفر بگویند که او در تصادف کشته شده است، پیکر او را برای خاکسپاری به خانواده اش تحویل دادند.
روز جمعه ۶ آبان وقتی خانواده مائده برای خاکسپاری او رفتند، نیروهای امنیتی از قبل آنجا بودند و حتی اجازه نماز خواندن را به خانواده ندادند و گفتند خودمان خوانده ایم. و با عجله قبل از اینکه شلوغ بشود، کاملا بی سر و صدا در بهشت زینبیه رامسر و تحت نظر نیروهای امنیتی او را به خاک سپردند.
