دستگیری و حبس فعالان زن از اواخر ماه ژانویه بالا گرفته است. رژیم ایران با افزایش فشار بر زندانیان سیاسی و از جمله زندانیان و فعالان زن قصد دارد فضای ترس بر جامعه مستولی کند و مردم به جان آمده و ملت ناآرام را مرعوب سازد.
تکاندهنده ترین اقدام رژیم صدور حکم ۳۸ سال زندان برای وکیل مدافع حقوق بشر نسرین ستوده به خاطر فعالیت های مسالمت آمیز او در دفاع از حقوق بشر بود.
در همان روز، یعنی ۱۶ اسفند ۹۷، رژیم ملایان ابراهیم رئیسی را به ریاست قوه قضائیه منصوب کرد. رئیسی که عضو هیأت مرگ در جریان قتل عام ۳۰هزار زندانی سیاسی در سال ۱۳۶۷ بود باید به خاطر جنایاتش علیه بشریت محاکمه شود. انتصاب وی حاکی از روی آوردن رژیم به انقباض و سرکوب هرچه بیشتر مردم ایران و مقاومت سازمانیافته شان می باشد.
در این مطلب، خلاصه بخشی از رفتار سرکوبگرانه رژیم با فعالان زن و زندانیان زن از نظرتان می گذرد.
پروین محمدی
پروین محمدی از جمله برجسته ترین فعالان زن بود که دستگیر شد. وی یک فعال کارگری و نایب رئیس اتحادیه آزاد کارگران ایران می باشد. وی روز سه شنبه ۹ بهمن ۹۷ در منزل خود بازداشت و در نیمه شب ۱۴ بهمن به بند زنان زندان اوین منتقل شد. خانم محمدی تا قبل از اینکه در اوائل مارس به قید وثیقه آزاد شود به مدت تقریباً دو هفته بدون ارتباط با بیرون در حبس نگهداشته شد.
مهین اکبری
در اوائل فوریه، زندانی سیاسی سابق مهین اکبری که اکنون ۵۷ سال دارد، در جریان حمله مأموران اطلاعات رشت به منزل خود بازداشت و پس از بازجویی طولانی همراه با شکنجه های جسمی و روحی به بند زنان زندان لاکان رشت منتقل شد. خانم اکبری از بیماریهای مختلف رنج می برد و هم اکنون در میان زندانیان زن با جرائم خطرناک زندانی شده است.
زندان شهر ری (قرچک)
مأموران زندان قرچک (شهرری) در ورامین، در پاسخ به اعتراض زنان زندانی پنجشنبه شب ۱۸ بهمن ۹۷، که خواستار رسیدگی به وضعیت یکی از زندانیان شده بودند، از قهر استفاده کرد. آنها زندانیان را مورد ضرب و شتم قرار داده و با پرتاب گاز فلفل و اشک آور در محیط دربسته زندان به آنها حمله کردند.
مسئولین زندان با ماشین آب پاش زندانیان را سرکوب کرده و پس از قطع برق، آب و گاز بندها زندانیان را با بدنهای خیس در سرمای زمستان تا صبح رها کردند.
دادن غذا به زندانیان نیز قطع شد. روز شنبه ۲۰ بهمن ۹۷، چهل نفر از زنان زندانی به بند ۲۴۰ زندان اوین منتقل شدند. و ۲۵ تن دیگر به سلولهای انفرادی در زندان قرچک برده شدند.
سحر کاظمی
سحر کاظمی، فعال مدنی و محیط زیست و مربی ورزش در سنندج، یکی دیگر از فعالان زن بود که به خاطر فعالیت هایش از سوی دادگاه سنندج به ۵ سال زندان محکوم شد.
معصومه عسکری
معلم بازنشسته معصومه عسکری در تاریخ ۲۹ بهمن ۹۷ به ۵ سال حبس محکوم شد. خانم عسکری در آذر ماه سال ۹۷، مجدداً بازداشت و یک ماه در حبس انفرادی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات در بند ۲۰۹ زندان اوین بود.
آتنا دائمی
در اوائل مارس، مقامات زندان اوین از انتقال زندانی سیاسی آتنا دائمی به بیمارستان جهت انجام آزمایشات و مراقبت های پزشکی جلوگیری کردند. زندانی سیاسی آتنا دائمی مدتهاست که دچار سرگیجه و سردردهای مداوم و بی حسی در ناحیه چشم راست می باشد. پزشک بهداری زندان قرچک در اردیبهشت سال ۹۷ برای او درخواست انجام ام آر ای نوشت اما تا کنون جهت انجام این آزمایشات و معاینه به بیمارستان منتقل نشده است.
انسیه ابوالحسینی
انسیه ابوالحسینی که در جریان قیامهای دیماه ۹۶ دستگیر شد، به سه سال زندان محکوم گردید. وی یک ماه پس از دستگیری به قید وثیقه آزاد شده بود ولی در تاریخ ۲۱ بهمن ۹۷ هنگام خروج از کشور در فرودگاه مجدداً دستگیر شد.
گلرخ ایرایی
زندانی سیاسی گلرخ ابراهیمی ایرایی و همسرش، زندانی سیاسی آرش صادقی، طی سال گذشته تنها دوبار یکدیگر را ملاقات کرده اند. محروم کردن این زوج زندانی از ملاقات از زمانی شروع شد که آرش صادقی در تاریخ ۲۶مهر ۱۳۹۶ از بند ۳۵۰ اوین به زندان گوهردشت کرج تبعید شد.
نسرین ستوده
وکیل مدافع حقوق بشر نسرین ستوده بعد از دو محاکمه به شدت غیرمنصفانه، به ۳۸ سال زندان و ۱۴۸ ضربه شلاق محکوم شد. کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران این حکم غیرانسانی و زن ستیزانه از سوی قضائیه رژیم ایران را به شدت محکوم می کند.
همسر خانم ستوده، رضا خندان، روز ۲۰ اسفند ۹۷ در فیسبوک خود نوشت «حکم نسرین در آخرین پرونده اش در زندان به او ابلاغ شد. ۳۸ سال زندان با ۱۴۸ ضربه شلاق حاصل دو پرونده باز اوست. پنج سال زندان بابت پرونده اول و ۳۳ سال زندان با ۱۴۸ ضربه شلاق بابت پرونده دوم.»
این وکیل ۵۵ساله مدافع حقوق بشر به خاطر فعالیت های بشردوستانه مسالمت آمیز خود از جمله دفاع از فعالان زن و زنان معترض به حجاب اجباری در زندان به سر می برد.
ابعاد بازداشت ها و احکام حبس صادر شده برای فعالان زن ظرف تنها ۴۵ روز و رفتار بیرحمانه با آنها نشان می دهد که رژیم ایران حداکثر توان خود را برای سرکوب مخالفت های مسالمت آمیز به کار گرفته اند
