خانم فردوس محبوبی (مادر مثنی)، از مادرانی که از ایام بسیار دور یکی از حامیان مجاهدین خلق ایران بود، روز ۱۱ فروردین ۱۴۰۵ در سن ۹۰ سالگی در تهران درگذشت.
درگذشت دریغ انگیز این مادر قهرمان را به کلیه اعضای خانواده بزرگ مقاومت ایران تسلیت میگوییم.
فردوس محبوبی (مادر مثنی)، از سالهای ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ و همزمان با دستگیری فرزندش مرتضی مثنی به دست ساواک شاه، فعالیتهای سیاسی خود را آغاز کرد و به اعتراضات خانوادههای زندانیان سیاسی علیه شاه پیوست.
او پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ توسط پاسداران خمینی دستگیر شد و حدود ۴ سال را در زندانهای اوین و قزل حصار گذراند. در این مدت پسرانش علی، مصطفی و مرتضی مثنی و همچنین عروسش ناهید رحمانی، در دهه شصت در زندانهای رژیم ضدبشری ملایان اعدام شدند.
مادر مثنی بار دیگر در دیماه ۱۳۸۷ در حالی که برای دیدار با فرزندانش که در شهر اشرف در عراق بودند، اقدام میکرد دستگیر شد و هفتهها در زندان محبوس بود.
فردوس محبوبی در دهه ۹۰ به دلیل کهولت سن به پوکی استخوان مبتلا بود و سه بار تحت عمل جراحی قرار گرفته بود. در سال ۱۳۹۹ ستاد اجرایی موسوم به فرمان امام در شرایط همه گیری کرونا، منزل آنها را مصادره و پلمپ کرده و این مادر سالخورده را به همراه نوههایش که تحت سرپرستی مادربزرگشان بودند، آواره کردند. پیش از این محل کسب و کار آنها نیز توسط همین ارگان رژیم مصادره شده بود.
این مادر قهرمان که سه پسر و عروسش را برای آزادی ایران تقدیم کرد، بیش از پنج دهه حامی و پشتیبانی برای مقاومت ایران بود.
به روح پرفتوحش درود و یادش گرامی باد.
