کارزار سراسری سه شنبه های نه به اعدام در صدوششمین هفته متوالی خود، همزمان با اعتصاب غذای زندانیان در دستکم ۵۶ زندان سراسر ایران و تجمع خانوادههای زندانیان و جانباختگان، وارد مرحلهای تازه از همصدایی میان زندان و جامعه شده است. اعضای این کارزار در بیانیهای تازه، نسبت به تشدید سرکوب اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۴، کشتار معترضان و وضعیت نامعلوم هزاران بازداشتشده هشدار دادهاند.
سرکوب اعتراضات سراسری؛ مصداق قتل حکومتی و ناپدیدسازی قهری
در بخشی از بیانیه کارزار سه شنبه های نه به اعدام آمده است که با گذشت بیش از سه هفته از کشتار گسترده شهروندان در خیابانها و بازداشت دهها هزار نفر، شمار زیادی از خانوادهها همچنان در بیخبری مطلق از سرنوشت عزیزان خود بهسر میبرند. به تأکید امضاکنندگان این بیانیه، این وضعیت «مصداق روشن قتل حکومتی و ناپدیدسازی قهری» است و مسئولیت مستقیم آن متوجه رأس هرم قدرت در رژیم ایران است.
اعضای سه شنبههای نه به اعدام همچنین نسبت به وضعیت وخیم بازداشتشدگان هشدار داده و اعلام کردهاند که نام بسیاری از افراد بازداشتشده در سامانههای رسمی زندانها ثبت نشده است؛ امری که به گفته آنان، بستر اعمال فشار، شکنجه و ارتکاب جنایتهای بیشتر را فراهم میکند و دست نهادهای امنیتی و سرکوبگر را برای اقدامات خودسرانه باز میگذارد.
خانوادههای دادخواه، ستون پایدار اعتراض
کارزار سه شنبه های نه به اعدام که وارد سومین سال فعالیت مستمر خود شده، طی این مدت از یک حرکت اعتراضی محدود در زندانها به یک مطالبه اجتماعی فراگیر تبدیل شده است.
در این میان، نقش خانوادههای جانباختگان و زندانیان سیاسی محکوم به اعدام بهعنوان نیرویی پایدار و الهامبخش برجسته بوده است.
خانوادههای دادخواه با سردادن شعارهای ضد اعدام، صدایی جمعی و فراتر از درد فردی ایجاد کردهاند؛ صدایی که اکنون پژواک یک مطالبه ملی است و به یکی از مؤلفههای اصلی تداوم و گسترش اعتراضات علیه مجازات اعدام در ایران بدل شده است.
