گارزیا ماریا کوزیما دلدا (28 سپتامبر 1871- 15 اوت 1936) يك نويسنده ايتاليايي بود كه جايزه نوبل ادبيات را در سال 1926 نصیب خود كرد. او اولين زن ايتاليايي بود كه اين افتخار را کسب نمود.
زندگي، آداب و رسوم و سنت هاي مردم ساردين در نوشته هاي او برجسته است. او به شدت بر توصيف جغرافيايي و جزئيات متكي است و كار او اغلب اوقات در رابطه با تخلفات است.
بسياري از شخصيت هاي داستانهای او، رانده شدگان اجتماعي هستند كه در سكوت و انزوا مبارزه مي كنند. آثار او بر اساس حقايق قوي از عشق، درد و مرگ شکل گرفته است كه بر اساس آنها احساس گناه و یک فناپذیری اجتناب ناپذير به وجود می آید. همواره ارتباط قوي میان افراد، اماکن، احساسات و محيط زيست در رمان هاي دلدا وجود دارد.
دلدا به دلیل اینکه تم داستانهایش از درد و رنج به جای استقلال زنان حکایت می کند به عنوان يك نويسنده فمينيست شهرت نیافته است. او در سن 64 سالگي بر اثر سرطان سينه در رم درگذشت.
