حق تحصیل، شرکت آزادانه در ورزش و فعالیت های هنری برای زنان و دختران ایران، آری یا خیر؟

نگاهی به ماده ۵ طرح شورای ملی مقاومت ایران در مورد آزادی ها و حقوق زنان

ماده پنجم طرح آزادی ها و حقوق زنان مصوب شورای ملی مقاومت بر «حق استفاده بدون تبعیض از کلیه امکانات آموزشی، تحصیلی، ورزشی و هنری و حق شرکت در تمام مسابقات ورزشی و فعالیت های هنری» انگشت گذاشته است.

چرا این طرح به چنین حقی پرداخته است که برای بسیاری از زنان در اغلب کشورهای جهان حقی بدیهی و قانونی است؟

صرف نظر از اینکه به دلیل فقر فراگیر، و چپاول دارایی های مردم ایران، امکانات تحصیلی، ورزشی و هنری برای همه محدود است، اما دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران، به دلیل اصلی ترین ویژگی خود، یعنی زن ستیزی امکانات آموزشی و تحصیلی بسیار محدودتری برای دختران  نسبت به پسران باقی گذاشته است. هر چند قانون مشخصی در ممانعت از تحصیل زنان و دختران وجود ندارد. اما به موجب ماده ۱۴۰۱ قانون مدنی رژیم، سن قانونی ازدواج برای دختران ۱۳ سال است. این قانون، بسیاری از دختران را به دلیل ازدواج زودهنگام مجبور به ترک تحصیل می کند. این دختربچه ها مجبورند از سنین نوجوانی به خانه داری پرداخته و حتی قبل از سن ۱۸ سالگی باردار شده و به نگهداری فرزندان خود مشغول شوند.

یکی دیگر از علل ترک تحصیل دختران دوری مدارس و شرایط اقتصادی وخیم در ایران است. تحصیل دختران اولین قربانی محرومیت و فقر است.

مخالفت آخوندهای زن ستیز با تحصیل دختران موجب بی عدالتی در برگزاری کنکور سراسری و پذیرش جنسیتی در دانشگاه ها نیز شده است.

در مقاطع تحصیلی بالاتر نیز دختران به دلیل موانع بسیاری که این حکومت سر راه آنها قرار می دهد حتی پس از فارغ التحصیل شدن هم به جایی نمی رسند.

آمارها شاهدی بر محرومیت دختران از تحصیل

کارشناسان حکومتی معتقدند که افزایش میزان ترک تحصیل با افزایش نرخ فقر رابطه تنگاتنگی دارد و این در حالی است که هر چند قانونی برای منع تحصیل دختران به صورت رسمی وجود ندارد اما دختران ایرانی اولین قربانیان محرومیت از تحصیل هستند به آمارها توجه کنید.

شهلا کاظمی پور، جمعیت شناس در اردیبهشت ۴۰۳ در مورد جمعیت زنان زیر ۳۰ سال در ایران گفت که ۳۰درصد دختران در مقطع دبیرستان ترک تحصیل می کنند. این عدد با توجه به اطلاعات منتشر شده از سوی وزارت آموزش و پرورش رژیم، یعنی حدود ۶۲۱هزار دختر دبیرستانی در سال گذشته ترک تحصیل کرده اند.

 ۴۶۶۹۹۵ نفر زن فارغ التحصیل آموزش عالی در ایران در پاییز سال ۱۴۰۲ بیکار بودند. (خبرگزاری حکومتی رکنا-۲۶ اسفند ۱۴۰۲)

در شهریور ماه سال ۱۳۹۶، معاون امور ابتدایی وزیر آموزش و پرورش رژیم از محرومیت ۵۰درصدی دختران از تحصیل در مناطق مرزی خبر داد. وی در این مورد گفته بود: «در بسیاری از استان های مرزی، نرخ پوشش دانش آموزان دختر دوره متوسطه حدود ۵۰درصد است، یعنی ۴۰ تا ۵۰درصد دانش آموزان این مقطع در مدرسه حضور ندارند.»

رویارویی نظریه های فرا قانونی با تحصیلات دختران

حکومت آخوندی خلاء قانون مندرج در ضدیت با تحصیلات و اولیه ترین حقوق اجتماعی زنان را با فتواهای زن ستیزانه بزرگترین مراجع تقلید حکومتی پر می کند. جعفر سبحانی، عضو مجلس خبرگان حکومت در اردیبهشت ۱۳۹۳ اعلام کرد «این مسئله باید اولویت بندی شود و نیازی نیست همه دختران به دانشگاه وارد شوند، چرا که این مسئله در زمینه اشتغال نیز موجب انتظارات و توقعاتی می شود. اهتمام به خانواده و فرزندداری و همسرداری از بزرگترین خدمات بانوان است.»

آخوند احمد جنتی، رئیس شورای نگهبان، یعنی ارگان فرادست مجلس و دولت در آذرماه سال ۱۳۸۷ در نماز جمعه تهران تعارف را کنار گذاشت و در مورد ادامه تحصیل دختران گفت: «بدبختی این است که یکی از مشکلاتی که دانشگاه و دانشجو شدن خانمها برای ما درست کرده، این است که وقتی کسی برای خواستگاری می رود شاید اولین سوالی که مطرح شود این است که چقدر درس خوانده است. واقعاً انسان بهتش می زند.»

ورزش به حاشیه رانده شده زنان

در زمینه ورزش هم در قوانین رسمی این رژیم، مخالفت مشخصی با ورزش زنان صورت نگرفته است اما این ممانعت با قوانین حجاب اجباری و تفکیک جنسیتی در محیط های ورزشی به بهانه حجاب، انجام می شود.

نمونه های زیادی از ترک رشته های مختلف ورزشی توسط زنان قهرمان وجود دارد زیرا حاضر نشدند تن به حجاب اجباری بدهند. سارا خادم الشریعه قهرمان شطرنج یکی از این نمونه هاست.

روایات حذف دختران از مسابقات ورزشی یا حتی نشان ندادن مسابقات آنها از تلویزیون حکومتی تنها به دلیل زن بودن و یا ممنوع بودن فیلمبرداری و پخش مسابقات بین المللی زنان ورزشکار در بازی های فوتبال، فوتسال و … نمونه هایی هستند که هر ساله با خبرهای آن در رسانه های مختلف حکومتی و غیرحکومتی مواجهیم و در این رژیم تازگی ندارد.

حتی زنان و دختران در ایران اجازه رفتن به ورزشگاه ها و تماشای مسابقات فوتبال تیم های مورد علاقه شان را ندارند. در یکی از آخرین خبرها در ماه اردیبهشت ۱۴۰۳ شبکه ورزش ۳ رژیم خبر داد: سازمان لیگ فوتبال ایران با ارسال نامه ای به هیأت فوتبال استان مرکزی، حضور زنان در ورزشگاه برای تماشای مسابقه تیم های آلومینیوم و پرسپولیس را ممنوع اعلام کرد.

حذف زنان از صحنه هنر و موسیقی

در زمینه هنر و موسیقی و خوانندگی هم زنان در رژیم زن ستیز آخوندی همواره تحت ستم مضاعف و محدودیت های شدید بوده اند. این محدودیت ها نیز نه با استناد به قانونی تدوین شده، بلکه با تکیه بر نظریات فراقانونی آخوند ها تحت نام اسلام اعمال می شود.

علی خامنه ای ولی فقیه رژیم در سال ۱۳۹۹ در یک فتوای جدید مجدداً بر ممنوعیت خوانندگی زنان تأکید کرد. وی در پاسخ به این سوال که آیا گوش دادن به صدای خواننده زنی که تک خوانی می کند، برای مردم نامحرم حرام است پاسخ داد: «از گوش دادن به آن که معمولا مفسده دارد،‌ اجتناب شود.» (خبرگزاری حکومتی تسنیم – ۲۴تیر ۱۳۹۹)

برای اختصار مطلب تنها به دو نمونه اشاره می کنیم.

دو تک خوان یک گروه موسیقی زنان در کرمانشاه به نام گلاریس به دلیل شرکت در تولید یک کلیپ تبلیغاتی برای یک فروشگاه مبل فروشی، احضار و توسط پلیس امنیت نیروی انتظامی بازداشت شدند. (خبرگزاری حکومتی خبرآنلاین – ۲۸ دی ۱۳۹۹)

در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، خانه آشقین امامی، نویسنده و خواننده موسیقی آذربایجانی، مورد هجوم نیروهای امنیتی قرار گرفت. مأموران رژیم علاوه بر تفتیش منزل برخی وسایل شخصی او را ضبط کرده و همراه خود بردند.