برچسب: زندانیان

زندانیان سیاسی زن در ایران قربانی یک روند دادرسی خودسرانه هستند

زندانیان سیاسی زن در ایران قربانی یک روند دادرسی خودسرانه هستند. از زمان شروع حاکمیت رژیم بنیادگرای ملایان در ایران، مخالفان و دگراندیشان زیادی با زندان و شکنجه و اعدام مواجه بوده اند.

حدود یک سوم زندانیان که در سال ۱۳۶۷ در قتل عام۳۰هزار زندانی سیاسی که به فرمان شخص خمینی انجام شد، از زنان بودند.

روند زندان و سرکوب مخالفان سیاسی و فعالین مدافع حقوق بشر از سالهای دهه ۶۰ تا کنون بی وقفه ادامه داشته است. بسیاری از زنان فعال مدنی و فعال حقوق زنان در پشت میله های زندان به سر می برند.

در دوران ریاست جمهوری روحانی تا فوریه ۲۰۲۰ ، حداقل  ۱۰۵ زن تحت جرائم عادی اعدام شده اند.

اسامی برخی از زندان های محل نگهداری زنان

محل اصلی نگهداری زندانیان سیاسی زن زندان اوین است. شرایط زندان بسیار مخوف و ضد انسانی است. با این وجود اوین تنها زندانی است که اصل تفکیک جرائم در آن تا حدودی رعایت شده است. سایر زندانیان سیاسی زن در زندان قرچک ورامین و در زندان های ارومیه، بوکان، تبریز، خوی، کرمانشاه، زنجان، اهواز، سنندج، کاشان، کرمان، مریوان، ‌مشهد، مهاباد،‌ یاسوج، یزد، سمنان، شیراز و … احکام غیرعادلانه خود را در میان زندانیان عادی و خطرناک سپری می کنند.

قوانین بین المللی

این در شرایطی است که قوانین بین المللی به طور کلی وجود زندانی سیاسی و عقیدتی را مردود می شمارد.

ماده هجدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر بر حق آزادی همه انسانها تأکید داشته و مشخصا اشاره می کند که آحاد مردم باید بتوانند عقیده و مذهب خود را به طور آزادانه و علنی تبلیغ کنند.

کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی نیز تأکید دارد که هیچ انسانی نباید قربانی دستگیری خودسرانه شود.

براساس ماده ۹ این کنوانسیون «همه انسانها باید از حق آزادی و امنیت برخوردار باشند.»

در رابطه با رفتار با زندانیان زن و اقدامات جایگزین حبس برای زنان محکوم، در ماده ۶۱ قانون بین المللی آمده است، «با توجه به مسئولیت های مادری و زمینه های طبیعی، دادگاه ها به هنگام صدور حکم برای محکومین زن این اختیار را دارند که عوامل کاهش دهنده حکم مانند عدم وجود سابقه کیفری و  تخفیف های مرتبط با آن و طبیعت عمل مجرمانه آنان را لحاظ کنند.»

واضح است که این شاخص ها فاصله زیادی با عملکرد رژیم ایران دارد. کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت با انتشار گزارشی جامع با نام «زنان در جستجوی عدالت» توجه وجدان های بین المللی را به نقض سیستماتیک حقوق انسانی زنان در پروسه دستگیری و زندان در رژیم ایران جلب می کند.